30 بهترین سریال اصلی در نتفلیکس در حال حاضر

مانند گوگل، نتفلیکس از یک سرمایه گذاری در دره سیلیکون به یک فعل مشروع در فرهنگ لغت تبدیل شده است. نزدیک به دو دهه پس از گسترش از DVD-by-mail به یک سرویس استریم و 13 پس از عرضه اولین سری اصلی خود با خانه کارتنتفلیکس همچنان بر چشم انداز تلویزیون آنلاین تسلط دارد، به طوری که حتی در اوایل سال جاری پیشنهاد خرید برادران وارنر را نیز ارائه کرد.

در حالی که رقبایی مانند دیزنی و اپل مطمئناً با برنامه‌های اختصاصی خود برای زمان ما رقابت می‌کنند، سیل عظیم نسخه‌های اصلی نتفلیکس اکتشاف خود را تضمین می‌کند. گیره قوی نوجوانی، شیک سیاسی دیپلمات، و روده را آزار می دهد گوشت گاو تنها تعدادی از جدیدترین لذت‌های داستان سرایی هستند که برای هر کسی که اتصال Wi-Fi و ورود به نتفلیکس (احتمالاً قرض گرفته شده) دارد، در دسترس است.

این 30 نمایش اصلی نتفلیکس، قدیمی و جدید، نگرانی یکسان ماراتن وحشی را برای کمیت و کیفیت ثابت می کند. ناتان فرانتیرو

یادداشت سردبیر: این ورودی در ابتدا در 20 فوریه 2019 منتشر شد.

30. بازی ماهی مرکب

در نتفلیکس بازی ماهی مرکب مفهومی برای تضاد جامعه‌شناختی قانع‌کننده، جلب نارضایتی گسترده طبقاتی از طریق لباس‌های تمیز و چشم‌نواز و طراحی تولید دارد. شرکت کنندگان فقیر نمایش به امید به دست آوردن پول برای پرداخت بدهی های خود، زندگی خود را با بازی های کودکانه قمار می کنند، اما در عوض بیشتر کشته می شوند. سرپرست بازی‌ها را یک سیستم «عادلانه» می‌داند، اما حتی فراتر از خطر آشکار، جریان پنهان تحقیر به سختی تکان می‌خورد. بازیکنان کودکی شده اند و مجبور می شوند برای خیریه خود بازی کنند در حالی که چیزی پیچیده تر از فعالیت برای کودکان به آنها سپرده نمی شود. آنها به عنوان یک گروه، عقب نشینی می کنند، دسته بندی می شوند تا شیوه ها و تعصبات حیاط مدرسه را احیا کنند که ابعاد وحشتناک جدیدی به خود می گیرد: از نقاط ضعفی مانند سن، آسیب، و ساده لوحی باید بهره برداری کرد، در حالی که گروه های کمتر مطلوب باید کنار گذاشته شوند. تعصبات جامعه از بیرون آورده می شود و بازسازی می شود به این امید که بتواند به پیروزی منجر شود. استیون اسکیف

29. دختران دری

عقب نشینی با پایانی بر اساس توافقنامه جمعه خوب 1998، که تا حد زیادی به درگیری در ایرلند شمالی پایان داد، دخترای دری یک بار دیگر ثابت کرد که یک کمدی ابزاری چقدر می تواند برای به تصویر کشیدن نکات ظریف وقایع زندگی واقعی باشد. به مدت سه فصل، این سریال هرگز از خشونت آن دوران دور نشد، طنز آنارشیک آن با صراحت و تلخی ارائه شد. خالق و نویسنده لیزا مک گی برای مقابله با مضامینی مانند عجیب و غریب و اضطراب با ارجاعات فرهنگی بسیار خاص -مثل اینکه پروتستان‌ها چگونه توسترهایشان را در کمد نگه می‌دارند- با جوک‌های مرزی و صحنه‌های چپ از نام‌هایی مانند چلسی کلینتون، تعادل بین شوخی‌های بی‌نقص و کمدی بی‌نظیر برقرار می‌کند. جان تاونسند

28. دیپلمات

تنش جوشانی که در زیر سطح هر مشاجره بین سفیر آمریکا کیت وایلر (کری راسل) و همسرش هال (روفوس سیول) در دیپلمات شبیه راسل و دیگر شوهر روی پرده اش است آمریکایی ها، که نشان می دهد خرچنگ ها به آرامی زنده می پزند. دیپلمات نسبت به سری قبلی صابون‌تر و از نظر بافت سینمایی کمتر است، اما جذابیت‌های قصری و زیرمتن بین‌فردی آن – و ترکیب این دو – تقریباً به همان اندازه هیجان‌انگیز است که بتوان آن را باز کرد. این سریال تصویر هشیارکننده خود را از توطئه های ژئوپلیتیکی که جهان را به دور خود می چرخاند حفظ می کند. آمریکایی ها، می فهمد که امر سیاسی تقریباً همیشه شخصی است. سال سینکومانی

27. داستان کوتاه

داستان کوتاهداستان غیرخطی چند نسلی، سه خواهر و برادر – آوی (بن فلدمن)، شیرا (ابی جیکوبسون) و یوشی (مکس گرین‌فیلد) – را در دوران کودکی، نوجوانی و میانسالی که روابط آنها با والدینشان تکامل می‌یابد، دنبال می‌کند. این سریال به وضوح از همان پارچه کمدی که خالق رافائل باب واکسبرگ ساخته شده است. سوارکار بوجاک، از جناس های پر زرق و برق و جناس های احمقانه فرهنگ پاپ لذت می برد، که در این مورد شامل بهترین جوک لیست پخش Eagles در تاریخ می شود. و مثل این سریال داستان کوتاه به نحوی موفق می شود انرژی طنز و حماقت محض خود را با هوش هیجانی شگفت انگیز و حس عمیق مالیخولیا ترکیب کند. در نهایت، ساختار پرش زمان و داستان چندین دهه نمایش در خدمت همان ایده دلخراشی است که بوجک و شرکتش را آزار می دهد: آن پیکان زمان فقط به جلو حرکت می کند. راس مک ایندو

26. معنی8

مانند بسیاری از کارهای واچوفسکی، حس 8 یک سری افراط است. یک اسلحه به سرم بگذار و من هنوز نخواهم توانست پیچیدگی های طرح اصلی سریال را درک کنم، درباره سازمانی مرموز که هشت غریبه را که متوجه می شوند از طریق تله پاتی به یکدیگر متصل هستند، شکار می کند. اما این طرح، حتی در نامفهوم‌ترین و مضحک‌ترین حالت آن، چیزی جز بهانه‌ای برای وارد کردن و بیرون آوردن حواس هشت گانه در زندگی ملودراماتیک بسیار زیبای یکدیگر به منظور اثبات همدلی نیست. نقطه قوت نمایش در باور جدی آن در پاپ اپرا نهفته است که در پذیرش تفاوت‌های سطحی منشأ، نژاد، زبان و موارد دیگر که ما را از هم جدا می‌کند تنها خلسه وجود دارد. اد گونزالس

25. One Piece

در فصل دوم آن، نتفلیکس یک تکه همچنان قاطعانه از کاهش پوچ بودن مانگای دزدان دریایی بسیار محبوب Oda Eiichiro خودداری می کند. یعنی بله، ناخدای دریایی Smoker (کالوم کر) نه تنها تمام بدن خود را به دود تبدیل می کند، بلکه همزمان دو سیگار را در دهان خود نگه می دارد. این مجموعه تئاتر و هنر را در مقیاس بزرگی در بر می گیرد و حتی با خوشحالی بیش از همیشه تضمین شده است. همچنین به دنبال ساختار جزیره‌ای است، با کلاه‌های حصیری از جایی به مکان دیگر به‌گونه‌ای که جذابیت تلویزیون اپیزودیک را برمی‌انگیزد. این یک حمله واقعی به تخیل است، هر مکان جدید به طور قابل اعتماد برخی از عجیب ترین تصاویر را در تلویزیون امروز ارائه می دهد. به طور خلاصه یک تکه چاه بی انتها از تخیل باقی می ماند. اسکایف

24. لیدی دینامیت

میل ملایم او به خشنود کردن، بی‌معنای اجتماعی شدید و ناتوانی ناامیدکننده در پنهان کردن احساساتش، نسخه‌ای نیمه تخیلی از خود دوقطبی او را ساخته است که توسط بازیگر، فیلمنامه‌نویس و کمدین ماریا بامفورد بازی می‌شود. لیدی دینامیت نوعی کارخانه شکلک‌های انسانی، چهره محافظت‌نشده‌اش نشان‌دهنده تصویری از احساسات خنده‌دار است. سردرگمی و راه‌حل‌های بداهه او برای موقعیت‌های ناخوشایند باعث می‌شود چیزهایی که همه ما با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده‌ایم، مانند قرار ملاقات، مانند ماجراجویی‌های او در هالیوود، تازه و روشن‌تر به نظر برسند. علیرغم اینکه بامفورد چیزی جز چهره سنگی است، بیش از یک باستر کیتون کوچک در مورد خود صحبت می کند، سردرگمی کیهانی و تلاش های قهرمانانه او برای رویارویی با حتی ساده ترین موقعیت ها که تقریباً پوچ بودن همه چیز را برجسته می کند. الیز نخنیکیان

23. غیر متعارف

هنگامی که استر “استی” شاپیرو (شیرا هاس) از جامعه یهودی هاردی خود در ویلیامزبورگ، نیویورک فرار می کند، بلافاصله دلیل آن را می فهمیم. جامعه سختگیرانه قوانین زیادی در مورد اینکه چه زمانی می توانید بیرون بروید، چه چیزی می توانید بپوشید و به ویژه نقش شما به عنوان یک زن در جامعه آنها وجود دارد. انتظار می رود استی نقش خود را در بازیابی میلیون ها یهودی از دست رفته در نسل کشی ایفا کند. اما غیر متعارف آنچه را که می‌توانست یک روایت «فرار» ساده از طریق فلاش‌بک‌ها باشد، پیچیده می‌کند، جایی که به نظر می‌رسد استی از پیروی از این قوانین بسیار خوشحال است اگر جامعه او را داشته باشد. مشکلات او در رابطه جنسی و سابقه خانوادگی آشفته خود او را به عنوان یک چیز دور از ذهن نشان می دهد. عوامل اجتماعی و ژنتیکی اساساً او را بیرون می‌کشند و خواه ناخواه ناسازگاری را به او تحمیل می‌کنند. با فرار استی به برلین، غیر متعارف نه تنها به تصویری روشنگرانه از بیگانگی، بلکه توجه به روابط متنوع مردم با تاریخ تبدیل می شود، زیرا می تواند ما را به همان اندازه که ما را وادار به سازگاری و تغییر می کند، محدود کند. اسکایف

22. چیزهای عجیب و غریب

از ابتدا چیزهای عجیب بازگشتی است که بیشتر هویت خود را شکل داده است و ویژگی های فیلم های فانتزی، ترسناک و بچه های دهه 80 را به نسل استریم می آورد. و در آن جبهه، علیرغم اجرای نابرابر، به خصوص فصل پایانی آن، سریال در کل موفق می شود. همان‌قدر که مقصد مهم‌تر از سفر است، قسمت آخر سریال را به یک فرود رضایت‌بخش می‌رساند، و به پایانی واقعاً هیجان‌انگیز و به‌طور شایسته به پایان می‌رسد. اما در نهایت چه به ارمغان می آورد چیزهای عجیب تا خط پایان، گروه او قرار دارد، با اعضای جوان‌تر که اعتماد به نفس جدیدی را به نقش‌های خود می‌آورند. جاستین کلارک

21. اوزارک

اوزارک از بازی با انتظارات ما لذت می برد. اولین افشای بزرگ آن این است که شخصیت‌های اصلی، مشاور مالی مارتی برد (جیسون بیتمن، که قابلیت اطمینان طبیعی او کارایی مرد را تا حد زیادی پیچیده می‌کند) و همسرش وندی (لورا لینی)، همسر و مادری خجالتی و بی‌معنی و خجالتی و بی‌معنی که در ابتدا ظاهر می‌شوند، معتاد به پورن نیستند. زمانی که مارتی در تلاشی مذبوحانه برای نجات خود و خانواده‌اش پس از اخاذی از مشتری قاچاقچی مواد مخدر، وندی و دو فرزندش را به اوزارک می‌فرستد، کلیشه‌های بیشتری تضعیف می‌شوند، به این امید که یک مخفیگاه امن و نکات آسان زیادی برای طرحی پیدا کنند که به او اجازه می‌دهد پول سلطان مواد مخدر را پس بدهد. در عوض، از طریق یک سری مارپیچ های رو به پایین، مارتی خود را بین صخره یک کارتل مواد مخدر در جنوب مرز و سندان تپه ای به همان اندازه شریر گیر می یابد. خانواده‌اش، شرکای تجاری‌اش، و سایر افرادی که با آنها روبرو می‌شود، تقریباً هرگز به سادگی با نقشه مارتی همراهی نمی‌کنند، برنامه‌های خودشان مانع از اجرای طرح مارتی می‌شوند و این طرح سریع را پیچیده‌تر می‌کنند. اما همه شگفتی های او بد نیستند. ناملایمات خانواده محبوب او را گرد هم می آورد و آنها حداقل یک دوست را در اوزارک ها پیدا می کنند، جولیا گارنر، روث، که تبدیل به یک متحد قدرتمند، اگر در نهایت غم انگیز شود، می شود. نخنیکیان

20. قاتل ساختن

فیلم مستند The Big Puba of True True، Laura Ricciardi و Moira Demos برنده جایزه امی ساختن قاتل داستان استیون اوری است که به دروغ به اتهام تجاوز جنسی محکوم می شود و قبل از آزادی 18 سال را در زندان سپری می کند و متعاقباً به همراه برادرزاده نوجوانش به قتل متهم می شود. این سریال یک مطالعه جذاب و خشمگین در مورد طبقه و قدرت در ایالات متحده است و پرتره ای لعنتی از آنچه که تصور می شود بزرگترین سیستم قضایی جهان است را ترسیم می کند. اگرچه اوری در تمام مدت در مرکز توجه قرار دارد، ستاره فصل دوم کاتلین زلنر آرام و غیرقابل تسلیم است، وکیل استیناف که به آرامی و روشمند تلاش می کند تا پرونده شکننده دادستان را از بین ببرد. سینکومنز

19. خانه کارت

خانه کارت علیرغم ترجیح شناخته شده تلویزیون برای داستان بر امضای هنری، اجازه داد تا حرکت زیباشناختی اغواکننده دیوید فینچر بسیار فراتر از دیپتیک ابتدایی که او ریاست آن را برعهده داشت ادامه یابد، اما این به سختی مهم است. سوء استفاده‌های حیله‌انگیز نماینده اهریمنی کوین اسپیسی، شوک غلیظی از طنز سیاسی و ملودرام مدرن هیجان‌انگیز ایجاد می‌کند، اما قلاب اصلی، اجرای هیجان‌انگیز رابین رایت به عنوان نیمه بهتر این سیاستمدار است. در میان همه اینها، این سریال اعتیاد آور به طرز متقاعدکننده ای یک چشم انداز سیاسی در حال تغییر را به تصویر می کشد که در آن طبقه رو به رشدی از زنان قوی و درخشان، استراتژی های شخصی و حرفه ای بی رحمانه یک مرد را برای پیشبرد بهتر شدن یک ملت مجادله و خسته از تستوسترون بازآرایی می کنند. کریس کابین

18. تاج

یک بار دیگر ملکهپیتر مورگان تحقیقات عمیق را با درک فوق‌العاده همدلانه از طبیعت انسان ترکیب می‌کند تا کاوشی شگفت‌انگیز از امکانات و محدودیت‌های سلطنت بریتانیا در قرن بیستم، فداکاری‌های شخصی عظیمی که سلطنت از الیزابت دوم خواسته بود و فشاری که بر خانواده‌اش وارد کرد، ایجاد کند. تاج با پدر محبوب الیزابت (کلر فوی)، پادشاه جورج (جرد هریس)، پادشاه اکراه دیگری که تنها پس از کنار گذاشتن برادر بزرگترش نقش را به ارث می برد، شروع می شود. سپس ملکه جوان را دنبال می کند که پس از مرگ پدرش مجبور می شود از حریم خصوصی گرانبهای خود دست بکشد، زیرا او به نقش ملکه تبدیل می شود – و به شکلی از عظمت که با فروتنی واقعی و ارزش های عقل سلیم متمایز می شود. داستانی فمینیستی در مورد یک زن جوان تحت حمایت، کم سواد و همیشه مورد قدردانی قرار نگرفته است که یاد می گیرد به هوش طبیعی و عقل سلیم خود تکیه کند تا به هدایت کشوری تحت محاصره در زمان های خطرناک کمک کند. تاج استدلال می کند که بهترین حاکمان ممکن است کسانی باشند که هرگز این نقش را نخواسته اند. نخنیکیان

17. عروسک روسی

عروسک روسی از عدم تعهد خود برای توضیح کسب و کار سرگرمی موقت خود استفاده می کند و در عوض ترجیح می دهد از سفر در زمان به عنوان مجرای کاتارسیس شخصیت استفاده کند. فصل دوم سریال از چگونگی بازگشایی تخیل خود در سفر در زمان آگاه است، و از شرط بندی که بینندگان بیشتر به سناریوهایی که نادیا (ناتاشا لیون) در آن قرار می گیرد اهمیت می دهند تا اینکه چگونه به آنجا رسیده است. این یک شرط هوشمندانه است، با توجه به اینکه نادیا با بصیرت، با وجود تمام ظاهر سختش، آسیب های زیادی به مادرش (کلویی سوینی) و ترس او از اسکیزوفرنی غلبه می کند. و حتی با کاهش سرعت در نیمه فصل، عروسک روسی از طریق پروازهای عجیب و غریب هذیان آور همچنان به هسته عاطفی حمله می کند. آنژ ژان

16. آموزش جنسی

آموزش جنسی یک آهنگ پشتیبان با قلب بزرگتر و زنده ارائه می دهد دهان بزرگو در هر قسمت آنقدر داستان و اضطراب دارد که نتایج عملاً سرگیجه‌آور است. این سریال بسیار پیشرفته و به گونه‌ای که هرگز احساس نمی‌شود به تنهایی وجود دارند، به خواسته‌های پیچیده شخصیت‌هایش و اینکه چگونه آنها اغلب با همه چیز از زندگی خانوادگی گرفته تا پیشینه فرهنگی در تضاد هستند، زنده می‌ماند. و آوردن شخصیت‌ها، پیر و جوان، به میدان‌های مین اختلافات شخصی، جایی که خودشان را دوباره اختراع می‌کنند، انگار که سریال برای اولین بار آنها را برای ما آشکار می‌کند. گونزالس

15. بازی Queen’s Gambit

پروژه ای بر اساس رمان والتر تویس در سال ۱۹۸۳ گامبیت ملکه به وضوح از اواسط دهه 2000 در حال توسعه بوده است، اما تصور اینکه کسی غیر از آنیا تیلور جوی 24 ساله در حال بازی با بث هارمون، قهرمان شطرنج خیالی تیویس باشد، دشوار است. تیلور جوی که استاد نگاه‌هایی است که بیشتر درونی به نظر می‌رسد، تیلور جوی مظهر یک شطرنج‌باز کم حرف و مرموز یتیم است – و این بخش کوچکی از موفقیت نمایش در ساختن مسابقات شطرنج بی‌صدا نیست. یکی دیگر از بخش‌های این موفقیت، تعادل کامل کارگردان اسکات فرانک است که بین گفتن آنچه در یک بازی می‌گذرد و اجازه دادن به ما فقط آن را احساس کنیم، ایجاد می‌کند. خطرات هر مسابقه هارمون، که عمدتاً بین اوایل و اواخر دهه 1960 برگزار شد، واضح است – او تنها زن در تقریباً هر مسابقه شطرنجی است که در آن شرکت می کند – بدون نیاز به تاکید زیاد. این سریال به جای اینکه این انرژی را با برشمردن مشکلات زن جوان بودن در این فضاها از بین ببرد، آن را به سمت درگیری های هیجان انگیز بین هارمون و نمایندگان قدرت نخبگان در ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی سوق می دهد: نیروهایی که در صحنه جهانی مخالف هستند اما توسط شاه و پدرسالاری متحد شده اند. پت براون

14. The Haunting of Hill House

ساخته، نویسندگی و کارگردانی مایک فلانگان، که توانایی بی نظیری در هماهنگ کردن مخاطب با تنش و شدت روان شکنجه شده شخصیت ها دارد. The Haunting of Hill House کمتر اقتباسی از رمان ترسناک گوتیک شرلی جکسون در سال 1959 با همین نام است تا انعکاس آن. این سریال، حداقل تا پایان خلع‌سلاح‌آمیز امیدوارکننده‌اش، این حس افسرده‌کننده و غم‌انگیز را برای شما به جای می‌گذارد که ممکن است در واقع هیچ فراری از هر چیزی که خانواده کرین را آزار می‌دهد وجود نداشته باشد. و به نظر می رسد که هر پنج خواهر و برادر کرین خیلی چیزها را درک می کنند، هر یک از آنها خود را در کارشان می اندازند یا در اعتیادشان کوچک می شوند، گاهی اوقات هر دو، گویی به امید کشف چیزی درست برعکس. گویی همه آنها دائماً بر روی پلی بین امر واقعی و اثیری ایستاده اند و مطمئن نیستند که از کدام راه بروند. گونزالس

13. کیمی اشمیت نشکن

همانطور که او در معرض 30 سنگتینا فی فرمولی دارد: هزار جوک بگویید، در هر شکل و اندازه بگویید و با سرعتی سرسام آور بگویید. کیمی اشمیت نشکنگرایش به پرخوری عمدتاً به دلیل این فلسفه “به هر طریقی آنها را بخندان” است. همچنین مقدار معینی از بخشش را امکان پذیر می کند: اگر یک شوخی قدیمی یا کهنه باشد (و بسیاری از آنها هستند)، فقط باید چند ثانیه منتظر جناس یا گاف بعدی باشیم تا خاطرات ما از یک چهره کمدی محو شود. پس از سه فصل، سریال ساخته شده توسط فی و رابرت کارلوک مانند همیشه زیبا باقی می ماند. دنیای دیوانه و درخشان او پر از صداهای کافی برای پر کردن یک فصل کامل برنامه‌نویسی CBS است. جولیا سلینجر

12. نارنجی رنگ مشکی جدید است

برای گفتن که قوی ترین فصل از نارنجی مشکی جدید است، چهارمین او که با نت بسیار مصمم به پایان می رسد، دست کم گرفته شده است. بسیاری از دنده‌ها جابه‌جا شدند تا مرگ یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های سریال با ناامیدی که در جنبش Black Lives Matter ایجاد می‌کرد طنین‌انداز شود، و این روند طوری بود که به نظر می‌رسید تا حد مرگ کار شده است. مانند تمام فصل‌های شش‌گانه‌اش تا به امروز، این سریال زمانی که تأخیرهای عمومی و نقاط قوت شخصی شخصیت‌هایش را آشکار می‌کند، اعتماد به‌نفس‌تری دارد، کمتر دستکاری می‌کند – ویژگی‌هایی که این افراد برای اهداف فضیلت‌آمیز یا پلید استفاده می‌کنند. و در فصل چهارم، او همچنین در تصویر لوری پتی از لولی شکوفا شد و با همدلی ابعاد بیماری روانی او را مشاهده کرد. واقعا نارنجی مشکی جدید است زمانی که روی خرد متمرکز شد، عالی‌تر از همیشه ثابت شد، و به این نتیجه رسید که حتی شادی‌های کوچکی که زندگی در زندان می‌تواند برای یک زندانی به ارمغان بیاورد فریبنده است، زیرا آنها نیز به دست کشیدن از قدرت بستگی دارند. گونزالس

11. من فکر می کنم شما باید با تیم رابینسون بروید

برنامه اسکچ تیم رابینسون در نتفلیکس هر فصل جدید با سطح معینی از انتظار وارد می شود که ممکن است با سریالی که بر اساس پوچ غیرقابل پیش بینی ساخته شده است مخالف به نظر برسد. ما انتظار ستاره‌های مهمان، تم‌ها و تنظیمات خاصی را داریم، اما فکر کنم باید بری هنوز هم موفق می شود غافلگیر کند و راه های جدیدی برای نفوذ به قلمرو ناامیدی و ناامیدی اجتماعی پیدا کند. به طور خاص، فصل سوم از شیطنت‌های پیچیده‌تری مانند یک بازی رایانه‌ای نامناسب و یک توله سگ مزاحم استفاده می‌کند و تصاویر واقعاً عجیب و غریبی را به کارنامه‌اش اضافه می‌کند که کشمکش‌های بین‌فردی پیرامون آن‌ها را تشدید می‌کند. موفقیت مستمر نمایش از یک هسته نسبی ناراحتی و ناامیدی واقعی صحبت می کند که با کشاندن مراحل بسیار فراتر از واقعیت به آن پرداخته می شود. اسکایف

10. ریپلی

بیست و پنج سال پس از آنتونی مینگلا آقای ریپلی با استعداد اقتباسی آهسته تر و با حال تر از رمان پاتریشیا هایسمیت در سال 1955 ارائه می شود. در این سریال که به صورت سیاه و سفید فیلمبرداری شده است، اندرو اسکات در نقش یک جنایتکار حرفه ای نقش آفرینی می کند که با تامین مالی تاجر ثروتمند هربرت گرین لیف (کنت لونرگان)، به ایتالیا سفر می کند تا پسر گرین لیف، دیکی (جانی فلین) را به نیویورک بازگرداند. در حالی که ریپلی در ابتدا از همان ریتم های روایی فیلم مینگلا پیروی می کند، تفاوت های قابل توجهی وجود دارد. برای یک چیز، ریپلی اسکات از مزاحم پسرانه مت دیمون پیرتر و در شرایط آب و هوایی شکست خورده تر است. قابل توجه تر، این سریال بر ابهام جنسی حسادت و شیفتگی ریپلی به دیکی تکیه ندارد. شخصیت های متعددی در مورد تمایلات جنسی ریپلی حدس و گمان می زنند، اما جدا از یک نگاه حسرت زده به عکس، تصویر اسکات از ریپلی پولادین و به وضوح غیرجنسی است. او شیفتگی به کار کاراواجو پیدا کرد که نقاشی دیوید در حالی که سر بریده جالوت را در دست دارد به عنوان استعاره ای شوم از رابطه خود ریپلی با دیکی بود. پس از همه ریپلی فضایی وهم‌آور، فیلم‌برداری خیره‌کننده و تفسیری متفکرانه در مورد رابطه بین زندگی و هنر که همه چیز مربوط به خودش است، به رخ می‌کشد. آملیا استات

9. شکارچی فکر

در نتفلیکس شکارچی فکر یک پرتره خیالی از تولد روانشناسی جنایی و نمایه سازی ارائه می دهد. سال 1977 است، هنوز اصطلاح “قاتل زنجیره ای” ابداع نشده است و کلمه “استرس” باید برای دادستان منطقه توضیح داده شود. بازیگران، تهیه‌کننده اجرایی دیوید فینچر و خالق جو پنهال، طرح جامعه‌شناختی را با یک عنصر انسانی غیرمعمول برای رویه‌های جنایی آشنا می‌کنند. مدرسه قدیمی F.B.I. مامور بیل تنچ (هولت مک کالی) وجدان سریال می شود و اجازه می دهد شکارچی فکر برای انتقاد از نژادپرستی و طبقه گرایی F.B.I. بدون تمسخر سازمان، همانطور که مک‌کالانی با ظرافت درد ناشی از احساس اینکه درک فرد از یک روش زندگی در راه است را نمایش می‌دهد. در همین حال، شریک جدید تنچ، هولدن فورد (جاناتان گروف)، درک ما از قاتلان دسته جمعی را به قیمت ظرفیت خود برای صمیمیت متحول می کند. این سریال تصاویر بصری فینچر را با دیالوگ‌هایی با سواد نمایشی تلفیق می‌کند و کنترل وحشتناکی را که زبان بر درک شکننده ما از واقعیت دارد، نشان می‌دهد. چاک بوون

8. گوشت گاو

اگر کسی بخواهد خلاصه کند گوشت گاو در یک تصویر ممکن است چهره‌ای باشد که مستقیماً به دوربین خیره شده است و لبخندی بر چهره و چشم‌هایی که ناامیدی وجودی پشت آن‌ها را نشان می‌دهد، می‌نشیند. مجموعه گلچین که توسط لی سونگ جین ساخته شده و توسط A24 تهیه شده است، مم محبوب “اشکال ندارد” را تجسم می کند و انگیزه ناامیدانه شانه انداختن در حالی که جهان در اطراف شما می سوزد را بررسی می کند. این درام خنده دار و در عین حال دلخراش در فصل اول با مخالف آشنایی با میلو – نمونه ای کامل از نفرت در نگاه اول – آغاز می شود، در حالی که فصل دوم با قرار دادن دو زوج در برابر یکدیگر، لذت را دوچندان می کند. در حالی که در ابتدا احساس می‌شود که یک سریال کاملاً متفاوت در حال پخش است، اما در نهایت همه رشته‌ها به‌گونه‌ای کنار هم قرار می‌گیرند که نه تنها هوشمندانه با مضامین عاشقانه سریال پیوند می‌خورد، بلکه کل ماجرا را با یک نمایش غافلگیرکننده اکشن از یک فینال ارسال می‌کند. مک ایندو

7. زرق و برق

در تصویر هیجان‌انگیز آزاد و همدلانه لیز فلاهیو و کارلی منش زرق و برقبازیگران زن سرخورده با افراط در فانتزی‌های مردانه در مورد فاحشه‌ها و زنان خانه‌دار رها می‌شوند، زیرا این سریال به طنز غیرقابل حل یافتن آزادی با در دست گرفتن کنترل ابزار زوال اجتماعی می‌پردازد. داستان در دهه 1980 اتفاق می افتد، زرق و برق به دنبال شکل گیری خانم های زرق و برق دار کشتی، که تمایل کشتی را به کلیشه های نژادی و جنسی پذیرفت. روث “زوی ویرانگر” وایلدر (آلیسون بری) با ناامیدی هیجان انگیزش برای اثبات استعداد خود به عنوان یک بازیگر سریال را گوینده می کند، اما شخصیت های اصلی عبارتند از دبی “لیبرتی بل” ایگان (بتی گیلپین)، ستاره سابق سریال های تلویزیونی که متوجه می شود کشتی فقط یک مربی سابق برای مردان است، و یک مربی سابق ساموفوی برای مردان، و یک مربی سابق مارچ. خانم ها از طریق دگرگونی های خود، ادغام فانتزی های خود با خیالات خود. زرق و برقظرافت از این نشأت می‌گیرد که سیلویا به طور اتفاقی می‌بیند که او، یک زن الکلی در حاشیه صنعت سرگرمی، چیزی حیاتی را با اجراکنندگان عینیت‌یافته‌اش در میان می‌گذارد: اشتیاق به لطف فروتنانه و درک یک مرد کلاهبردار از هیجان‌گرایی به عنوان مانای زندگی آمریکایی. بوون

6. نوجوانی

ساخته مشترک استیون گراهام و جک تورن، نوجوانی با جیمی میلر 13 ساله (اوون کوپر) شروع می شود که برای جنایتی وحشتناک به ایستگاه پلیس کشیده می شود. برخورد غم انگیز و دنیوی هسته اصلی سریال است، زیرا هر قسمت به دقت جنبه ای از زندگی جیمی را بررسی می کند، دوربین کارگردان فیلیپ بارانتینی از زمین غیرقابل توجه وجود او عبور می کند تا بفهمد که کجا همه چیز برای او اشتباه پیش رفته است. در هیچ نقطه ای این کار را نمی کند نوجوانی وانمود کنید که به یک پاسخ ثابت و منفرد رسیده اید که چرا مردانی مانند جیمی وجود دارند، همه خشم آنها از کجا می آید، یا چرا به نظر می رسد که بسیاری از آن ها متوجه زنان است. این فقط باعث می شود که با عدم اطمینان وحشتناک همه چیز بنشینیم. بلافاصله به این سوال که چه اتفاقی افتاده پاسخ می دهد، نوجوانی فضا را برای پرسیدن سوال مبرم‌تر، پیچیده‌تر و نگران‌کننده‌تر از چرایی آزاد می‌کند. مک ایندو

5. دهان بزرگ

من احساس می کنم به ذبح تقلیل می دهم دهان بزرگ خدمات عمومی، زیرا هیچکس خدمات عمومی را متفکرانه، خنده دار یا پر از آلت تناسلی مصور نمی داند. اما رویکرد گستاخانه کارتون نتفلیکس به تمایلات جنسی به همان اندازه خنده دار است که صادقانه است، درخواستی برای عادی سازی رفتارها و عملکردهای بدنی که جامعه به ما آموخته است که از شرم آن را پنهان کنیم. برای انجام این کار برای کودکان، زیرا کودکان از دهان بزرگ آنها ممکن است مطمئناً برای بزرگ شدن به دنیایی با درک بیشتر نیاز داشته باشند. بلوغ برای آنها ممکن است دارای مقدار زیادی از هیولاهای پشمالو و ارواح شاخدار باشد، اما سردرگمی و عصبانیت آنها متأسفانه مانند هر درام نوجوانی صادق است. اگر فصل اول تمام مظاهر را معرفی کرد که نمادی از انگیزه‌ها و فرآیندهای فکری جدید کودکان بود، فصل دوم چیزی حتی سخت‌تر را بر دوش آنها می‌اندازد: تطبیق با این واقعیت که همه این چیزها برای ماندن هستند. حتی اضافه شدن جدید از خبره به ظاهر بدخواه ویبراتور، جادوگر شرم، در اینجا نیست که آنقدر که احتمالاً قابل قبول است، شکست بخورد. با تغییر زندگی و روابط، فصل دوم سریال دهان بزرگ نشان می دهد که چگونه همه ما یاد می گیریم که با آن جادوگران، ارواح و هیولاهایی که در گوش ما زمزمه می کنند زنده بمانیم. اسکایف

4. سفیدپوستان عزیز

عنوان تعلیمی عمدی از سفیدپوستان عزیز کمی گمراه کننده است اگرچه این سریال گهگاه انتقادات نژادپرستانه خود را مستقیماً متوجه بیننده می کند، اما کیفیت مست کننده سریال جاستین سیمین ناشی از حس ارتباط همه جانبه است. همانطور که در فیلمی که از آن الهام گرفت، سفیدپوستان عزیز گروه گسترده‌ای از دانش‌آموزان را دنبال می‌کند که با رنگ پوست متحد شده‌اند، اما به‌طور جداگانه با تجربیات مختلف شکل گرفته‌اند. اگرچه این سریال در مورد روش‌های بی‌شماری است که آن‌ها نسبت به محیط کاملاً سفیدشان واکنش نشان می‌دهند، شخصیت‌پردازی‌های آن به دلیل مسائلی که گاهی ربطی به نژاد ندارند پیچیده است. طنز سریع و کارگردانی پرانرژی ما را به شخصیت هایی نزدیک می کند که سریال خشمگین علیه ظلم را به شیوه ای کاملا آکادمیک و فرضی آغاز می کنند. در حالی که ناآرامی و نارضایتی دانشجویان ثابت شده است، از حمله پلیس مسلح بیش از حد مشتاق دانشگاه به یک مهمانی در پایان فصل اول، سرعت آرام نمایش آنقدر ما را آرام کرده است که به اندازه کافی از عواقب آن لحظه شکسته شویم. سفیدپوستان عزیز این به ما افراد پرشوری نشان می دهد که هویت خود را خلق می کنند بدون اینکه هرگز به ما اجازه دهند فراموش کنیم که برای انجام این کار، آن قدرت را از دست افرادی که در طول تاریخ این کار را برای آنها انجام داده اند، می گیرند. مایکل هاگیس

3. بچه حنایی

بچه حنایی از نمایشنامه تک نفره ریچارد گاد به همین نام اقتباس شده است که داستان ترسناک خود را با واقعیتی سریع روایت می کند. به نوعی، ما مردی به نام دانی (گاد) را می‌بینیم که با حساسیت پویایی قدرت پیچیده‌ای را بین خود و مارتا (جسیکا گانینگ) متجاوزش باز می‌کند – یکی زن مسن‌تر بیمار روانی و در عین حال شکارچی، دیگری کمدین جوان خوش‌تیپی که زندگی‌اش در پیش است و در عین حال طعمه. به تعبیری دیگر شاهد قربانیانی هستیم که در تنگنای شرم عمیق و مازوخیستی قرار دارد. اجرای Gunning بخش بزرگی از چیزی است که نمایش را به چیزی وحشتناک و اعتیادآور تبدیل می کند. این، همراه با تصویر ویرانگر گاد از مردی که هم تحت تأثیر و هم به تأیید و توجه سوء استفاده کنندگانش آسیب دیده و وابسته به آن است، بازجویی خاردار اما ظریفی از آسیب، قدرت و همدلی را ایجاد می کند. تنومند

2. استاد هیچ

در آغاز فصل سوم از استاد هیچکدام، دنیز (لنا ویت) و آلیشیا (نائومی آکی) بسیار عاشق هستند، اگرچه به راحتی می توان شکاف هایی را که در رابطه آنها ایجاد می شود و آن را از بین می برد، پیش بینی کرد، با توجه به اینکه چگونه دنیز با انتظاراتی که در اولین کتابش ایجاد می کند، دست و پنجه نرم می کند. نیویورک تایمز کتاب پرفروش و گفتن نه چندان مشتاق او از آلیشیا که او بچه می خواهد. پیچش‌های فرامتنی سریال هنوز وجود دارد، با بی‌رحمی تقریباً برگمانی نسبت تصویر مربع آکادمی برای فصل شروع می‌شود، که فقط اشاره‌ای به این واقعیت نیست که آنها کمتر شخصیت‌هایی در مرکز یک قسمت هستند، بلکه بازتابی است از اینکه چگونه انتخاب‌های ما با افزایش سن محدود می‌شوند. بین ترک تحصیل در واقع بخش‌های خنده‌دار کسب‌وکار در برخی سناریوهای نه چندان خنده‌دار – مانند زمانی که پزشک آلیشیا (پاندورا کولین) به طور اتفاقی اشاره می‌کند که اکثر شرکت‌های بیمه کدی برای «همجنس‌بازی و می‌خواهند حامله شوند» ندارند، اما برای حمله نهنگ قاتل دارند – ویت و عزیز انصاری، نویسنده/کارگردان، با حواس‌پرتی، همه چیز را از راضی‌بودن در نظر می‌گیرند. یعنی فصل سوم استاد هیچکدام مطابق با پیشینیان خود است زیرا به راحتی ما را به چیزی شبیه چند صدایی شناور زندگی می‌پیوندد. گونزالس

1. سوارکار بوجک

بیرون بردن حسادت و قلقلک از معادله یک داستان هالیوود، سوارکار بوجاک به کاهش تمرکز درازمدت و گسترش خودآگاهی کاذب مربوط می شود که زندگی مبتنی بر رسانه های اجتماعی را در قرن بیست و یکم تعریف می کند. این سریال دقیقاً تقلید از فرهنگ سلبریتی نیست، بلکه حواس پرتی است که از خودشیفتگی ما تغذیه می کند و همه را تشویق می کند که خود را به عنوان افراد مشهور به بهای رشد اخلاقیات و حتی ادب عمومی تصور کنند. این یک حس قوی از انسانیت محبت آمیز است که کمدی بعدی جورج کارلین را به یاد می آورد. مانند کارلین، این سریال خرد متعارف را بدیهی نمی‌داند. همه افسانه ها بازی منصفانه ای برای انتقاد هستند، از جمله کلیشه های لیبرالی که به عنوان راهی برای تمرین نخبه گرایی مدرن موذیانه استفاده می شود که شکل دیگری از فاصله گذاری اجتماعی را ایجاد می کند. سوارکار بوجاک به طور همزمان مالیخولیایی، عصبانی، مسخره، بازیگوش و اغلب به طرز غیرقابل توصیفی خنده دار است، لعنت به آن. بوون