10 کارتون ابرقهرمانی دست کم گرفته شده تمام دوران، رتبه بندی شده

درست مانند فیلم‌ها، ژانر ابرقهرمانی برای دهه‌ها در تلویزیون به‌ویژه در انیمیشن‌ها رشد کرده است. بسیاری از نمایش‌های ابرقهرمانی که ژانر را تعریف می‌کنند انیمیشن شده‌اند و همچنان در آزمون زمان ایستاده‌اند. اما با توجه به تعداد زیادی فیلم ابرقهرمانی متحرک که به طور مداوم تولید می شوند، تعداد زیادی از آن ها از بین می روند. این سریال‌های متحرک کم‌ارزش‌شده‌ای هستند که امروز تماشا می‌کنیم که تحسین همتایان ابرقهرمانی معروف‌تر خود را ندارند.

از دنیای مارول گرفته تا دنیای دی سی و فراتر از آن، تعداد زیادی سریال انیمیشنی برای انتخاب در این لیست وجود دارد. چه آنها مورد علاقه همتایان محبوب تر خود نباشند یا به سادگی تحت الشعاع آنها قرار بگیرند، هیچ کمبودی در نمایش های ابرقهرمانی نادیده گرفته شده وجود ندارد. اگر به دنبال برداشتی تازه از این ژانر هستید، ما مواردی را برجسته می‌کنیم که همچنان باید به آن ضربه بزنید. اینها 10 کارتون ابرقهرمانی برتر تمام دوران هستند که هر کدام شایسته آن هستند.ارزیابی مجدد مثبت

ناشر مستقل کتاب های مصور Image Comics در سال 1992 با عناوینی مانند “Wild C.A.T.s” با مجموعه های انیمیشن خود شروع به کار کرد. یکی از انیمیشن‌هایی که بر اساس یک عنوان تصویری ساخته شده است که این روزها به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی‌گیرد، «The Maxx» است که بر اساس مجموعه کتاب‌های مصور ساخته شده توسط سام کیث ساخته شده است. برای 13 قسمت در MTV در سال 1995، این سریال با بازی مایکل هیلی در نقش مکس، یک ابرقهرمان غول پیکر که به دلیل ظاهر هیولایی اش رد شد. در سرتاسر سریال، مکس با قاتل سریالی دشمنش، مستر رفته (بری استیگلر) و ماجراجویی عجیبی که واقعیت را تغییر می‌دهد، مبارزه می‌کند.

«Maxx» برای زمان خود جسورانه و سورئال به نظر می رسید و به موضوعات بالغ در کنار خطرات فرسایشی واقعیت می پرداخت. این نمایش از فیلم‌های اولیه CG و لایو اکشن همراه با کنوانسیون دوبعدی متعارف خود برای تأکید بر فرضیه‌ی تقابل جهانی خود استفاده کرد. در همان زمان، هنوز تماشای ابرقهرمانی زیادی وجود داشت تا تماشاگران روی اکشن سرمایه گذاری کنند. آوانگارد مرزی، «مکس» مطمئناً شبیه هیچ چیز دیگری نبود. در ژانر ابرقهرمانی در تلویزیون برای زمان خود.

با توجه به میراث درخشان Batman: The Animated Series، عرشه همیشه در برابر اقتباس‌های انیمیشنی از ابرقهرمان نمادین بتمن DC قرار گرفته است. به هر حال، انیمیشن سال 1992 یکی از بهترین برنامه های تلویزیونی ابرقهرمانی تمام دوران است، هم انیمیشن و هم لایو اکشن. هر برنامه بعدی با حضور شوالیه تاریکی در سایه او نمایش داده شده است، از جمله سریال انیمیشنی CG از 2014 Batman Beware.

نمایش‌هایی مانند «بتمن: جسور و جسور» و «بتمن» در سال‌هایی که از اجرایشان می‌گذرد دوباره مورد استقبال قرار گرفته‌اند.در مقایسه، «بتمن مراقب باش»، بیش از یک دهه پس از پایان آن به انیمیشن مدرن فراموش شده بتمن تبدیل شده است. این در حالی است که سریال دارای جنبه‌های دست نخورده قبلی از میراث شخصیت کمیک، به ویژه در انواع شرورهایی است که او با آن روبرو می‌شود. «Beware of Batman» که یک برداشت غیرمتعارف تر از The Caped Crusader با سبکی قابل توجه از انیمیشن است، لایق گل هایش است.

«پسران»، اقتباسی از حماسه ابرقهرمانی فوق‌خشونت‌آمیز گارث انیس و داریک رابرتسون، یکی از برترین برنامه‌های پرایم ویدیو است که اجرای اصلی آن در سال 2026 به پایان می‌رسد. و در حالی که سریال با «Gen V» یک اسپین‌آف لایو اکشن دریافت کرد، قبل از آن نیز یک اسپین‌آف انیمیشن کوتاه دریافت کرد. «پسران ارائه می‌کنند: شیطانی» که برای یک فصل در سال 2022 پخش می‌شود، یک نمایش گلچین با داستان‌هایی الهام‌گرفته از سریال اصلی است. اگرچه برای خود سریال غیر متعارف است، اما داستان ها در دنیایی مملو از ابرقهرمانان غیراخلاقی اتفاق می افتد که توسط شرکت شوم Vought International حمایت مالی می شود.

علی‌رغم تداوم مماسی، The Boys Presents: Diabolical به نظر می‌رسد که ادامه‌ای ارگانیک از مجموعه لایو اکشن است، درست تا زمانی که آنتونی استار دوباره نقش خود را به عنوان شخصیت شرور Homelander بازی می‌کند. این فیلم انیمیشن همچنین قتل عام فوق‌العاده‌ای را حفظ می‌کند که همتایان لایو اکشن آن به آن شهرت دارند، که از قسمت آغازین غرق در خون با یک کودک فوق‌العاده مشهود است. این مجموعه از طریق قالب گلچین خود، می تواند سبک های انیمیشن را تغییر دهد. و بیش از هشت قسمت آن، جنبه های مختلف جهان ابرقهرمانان را بررسی می کند. اگر از طرفداران «پسران» هستید و می‌خواهید پس از پایان سریال اصلی و «Gen V» هیجان خود را حفظ کنید، «دیابولیکال» به شما پرداخته است.

درست مانند بتمن، سریال های انیمیشنی با حضور مرد عنکبوتی و دوستان باورنکردنی اش کم نیست. اما بین نوستالژی هزار ساله «مرد عنکبوتی: سری انیمیشن» و همیشه عالی «مرد عنکبوتی تماشایی»، «مرد عنکبوتی: سری جدید انیمیشن» وجود داشت. برای 13 قسمت در MTV در سال 2003، این سریال پیتر پارکر (نیل پاتریک هریس) را به عنوان یک دانشجو در حالی که از شهر نیویورک به عنوان یک ابرقهرمان محله دوستانه محافظت می کرد، به نمایش گذاشت. از نمایش‌های قبلی مارول، این مجموعه در انیمیشن‌های سه بعدی با رنگ‌های رنگارنگ رندر شده است که به طراحی هنری آن احساس تیره‌تری می‌دهد.

اگرچه ممکن است در میان برنامه‌های تلویزیونی مرد عنکبوتی رتبه بالایی نداشته باشد، اما «مرد عنکبوتی: سری انیمیشن‌های جدید» چرخش متمایز خود را در افسانه‌های این شخصیت قرار می‌دهد. این نمایش نه تنها با سبک انیمیشن خود، بلکه با زیبایی و حساسیت دهه 2000 خود، با راب زامبی که صدای مارمولک را صدا می کند، احساس زیادی از زمان خود دارد. با گذشت بیش از 20 سال، ما همچنان منتظر انتشار پایانی هستیم که نمایش را با آن به پایان رساند. اما حتی با وجود آن فقدان پایان، «مرد عنکبوتی: سری جدید انیمیشن» به نظر یک برداشت واقعاً تازه از وب نمادین مارول است.

در حالی که X-Men ممکن است بیشتر برای “X-Men: The Animated Series” و دنباله قدیمی آن “X-Men ’97” شناخته شود، فیلم های انیمیشنی زیادی وجود داشته است که مارول جهش یافته های شاد را به نمایش گذاشته است. یکی از بزرگ‌ترین آثاری که اعتبار کافی برای دستاوردهایش را ندارد، سری سال 2000 «X-Men: Evolution» است. در نمایش، چارلز خاویر (دیوید کای) و مردان ایکس او جهش یافته‌های جوان را استخدام و آموزش می‌دهند تا قدرت‌های خود را تقویت کنند و از آنها برای همیشه استفاده کنند. در ابتدا، تیم خاویر با Mystique تغییر شکل دهنده (کالین ویلر) و تیم خود از جهش یافته ها، که مشخص شد برای Magneto (کریستوفر قاضی) کار می کنند، رقابت می کند.

X-Men: Evolution یک جواهر دست کم گرفته شده است که هر طرفدار مارول باید آن را حتی بیش از 20 سال پس از پایان آن تماشا کند. این نمایش در مقایسه با دیگر اقتباس‌های X-Men، با اکثر شخصیت‌ها که اکنون بزرگسال هستند، واقعاً بر محیط دبیرستان و درام نوجوانی که در فرضیه‌اش نهفته بود، تأکید داشت. این نمایش همچنین احساسات فرهنگی مدرن را منعکس می‌کند، با روگ و ولورین با الهام از سبک گوتیک بیشتر به‌عنوان چهره‌های مربی نمایش داده می‌شود.

DC Animated Universe یکی از بهترین جهان های تلویزیونی مشترک ساخته شده است که با Batman: The Animated Series شروع می شود و با Justice League Unlimited پایان می یابد. میراث DCAU هنوز هم زیربنای پروژه های انیمیشن بعدی دی سی است، از جمله سریال اکشن لیگ عدالت در سال 2016 شبکه کارتون. این نمایش که توسط برخی از چهره های پشت DCAU از جمله آلن برنت و بوچ لوکیک تهیه شده است، بر روی اعضای مختلف لیگ عدالت و شرورهای شرور آنها تمرکز دارد. این مجموعه دارای ترکیبی چشمگیر از پیشکسوتان صدا، از جمله کوین کانروی در نقش محبوبش در نقش بتمن است.

در مقایسه با Justice League و Justice League Unlimited DCAU، Justice League Action تصویری سبک تر و سرگرم کننده تر از ابرقهرمانان و ابرشرورهای DC دارد. در حالی که این و وضعیت مستقل آن ممکن است طرفداران DCAU را از بین ببرد، نمایش همچنان یک تور لذت بخش از دنیای DC و شخصیت های رنگارنگ آن است. بخش ها به یکباره

دهه‌ها قبل از «نگهبانان» یا «صلح‌ساز»، یکی از اولین نمایش‌های ابرقهرمانی شبکه HBO، سریال انیمیشن «تاد مک‌فارلین» بود. این سریال بر اساس مجموعه Image Comics ساخته شده توسط خود مک فارلین، که میزبان افتتاحیه هر قسمت است، بر روی Al Simmons (Keith David) تمرکز دارد. تا عدالت مرگبار خود را اجرا کند. در طول سه فصل، این سریال اسپاون را یاد گرفت که چگونه بر قدرت های خود تسلط یابد و در عین حال با دشمنان شیطانی و انسانی واقعاً پیچ خورده روبرو شود.

تاد مک‌فارلین اسپاون بر اساس مواد اولیه‌اش، یکی از تاریک‌ترین و بالغ‌ترین سریال‌های ابرقهرمانی زمان خود در هر رسانه‌ای بود. این نمایش دارای سبک انیمیشنی مشابه با انیمیشن های معاصری مانند X-Men: The Animated Series است، اما با لحن بسیار تیره تر و خشونت گرافیکی. در سرتاسر ضرب و شتم اهریمنی، تصویر شکنجه روح کیت دیوید از اسپاون، حضوری اساسی را در سریال فراهم می کند. یکی از بهترین انیمیشن های ابرقهرمانی انیمیشنی که تا کنون ساخته شده است، تاد مک فارلین بهترین تحقق شخصیت خارج از کمیک است.

از میان تمام کارتون‌های تلویزیونی تولید شده توسط استیون اسپیلبرگ، بامزه‌ترین آنها «Freakazoid!» است که در سال 1995 عرضه شد. این سریال توسط بروس تیم و پل دینی، همکاری‌های «بتمن: سری متحرک» ساخته شده است. این سریال با نوجوان ترسو حومه شهر دکستر داگلاس (پل راگ) شروع می شود که به فضای مجازی منتقل می شود و موفق می شود تا تبدیل به آلتر ایگوی حواس پرت خود شود. در حالی که Freakazoid با انبوهی از ابرشرورها می‌جنگد، اغلب دیوار چهارم را با رژه‌ای از ارجاعات فرهنگ پاپ می‌شکند و به صنعت سرگرمی می‌پردازد.

چیزی شبیه به “Freakazoid!” قبلاً در تلویزیون پخش شده بود، و واقعاً از زمانی که دو فصل آن به پایان رسیده است، چنین چیزی وجود نداشته است. این نمایش دارای تمام عناوین کلاسیک ابرقهرمانی، از جمله داستان منشأ دو قسمتی است، اما بی احترامی کاملی که کل مجموعه را به همراه دارد. در عین حال، صدای پشت سریال واقعاً چشمگیر است و همه از ریکاردو مونتالبان و اد اسنر گرفته تا لئونارد مالتین و مارک همیل به عنوان خودشان به خود می بالند. نمایشی دست کم گرفته شده برای ابرقهرمانان که سزاوار عشق بسیار بیشتری است، “Freakazoid!”به همان اندازه که ژانر به طرز خنده‌داری آشفته است.

قبل از اینکه دی سی تصمیم بگیرد از گستره کیهانی معمول گرین لنترن در «فنرز» اجتناب کند، امرالد نایت در مجموعه انیمیشنی CG خودش با «فانوس سبز: سری انیمیشن» بازی کرد. در نمایش، هال جردن (جاش کیتون) از جهان در برابر سپاه فانوس سرخ و رهبر هیولا آنها آتروسیتوس (جاناتان آدامز) دفاع می کند. اردن باید در میان محافظان همه‌قدرت جهان که فرماندهی سپاه سبز را بر عهده دارند، با سیاست‌های پشت سر هم مبارزه کند. فانوس در حین کار با همکاران با اراده خود. اگرچه این سریال تبدیل به یک سریال انیمیشن کالت شد، اما وفادارانه از منابع کمیک این ابرقهرمان استفاده می کرد، اما این سریال تنها پس از یک فصل لغو شد.

بازگشت به “فانوس سبز: سری متحرک” پس از تماشای “فانوس ها” تجربه تماشایی با طراوت و تایید کننده طرفداران است. بدون نگرانی در مورد بودجه لایو اکشن، نمایش انیمیشن قادر است به جای ثابت ماندن، محدوده پروازهای فضایی را که برای گرین لنترن طبیعی است، به طور کامل در بر بگیرد. این سبک هنری نیز زیباست که طرح‌های همیشگی بروس تیم را تداعی می‌کند، اما در CG رندر شده چشم‌نواز و لایو اکشن. در مقایسه با نمایش جذاب “Lanterns”، “Green Lantern: The Animated Series” نشان دهنده قابلیت های برجسته و رنگارنگی است که این ابرقهرمان به آن معروف است.

اگرچه «شوک ایستا» سزاوار همان سطحی از شناخت است که «سوپرمن: سری انیمیشن» یا «بتمن فراتر» است، اما اغلب از بحث کنار گذاشته می‌شود. این سریال بر اساس ابرقهرمان Milestone Media، اولین بار در سال 2000 پخش شد و دنیس کاوان و دواین مک‌دافی هم‌سازندگان آن در میان تهیه‌کنندگان بودند. ابرقدرت ها. ویرژیل باید پویایی معمول زندگی شخصی خود را به عنوان یک دانش آموز دبیرستانی متعادل کند و در عین حال از شهر خود در برابر افراد شرور و متا انسان ها با استفاده از قدرت های خود به روشی مخرب محافظت کند.

Static Shock یکی از آن سریال هایی است که بی سر و صدا در میان بهترین های DCAU قرار می گیرد و به خوبی پیش فرض یک قهرمان نوجوان را متعادل می کند. اگرچه این سریال بهتر از سریال‌های کمتر شناخته شده در جهانش مانند The Zeta Project به یاد می‌آید، اما این سریال هنوز آنطور که باید تحسین برانگیز است. به نظر می‌رسد که محیط نمایش کاملاً ساخته شده است، قالب‌های پشتیبان آن به صورت ارگانیک مونتاژ شده‌اند، و اتصالات آن به DCAU گسترده‌تر با حوصله و دقت انجام می‌شود. حتی بدون شروع فصل دوم آن اضافه شد. Static Shock که در کنار بهترین انیمیشن ابرقهرمانی تمام دوران قابل ذکر است، بهترین نمایش ناخوانده DCAU است.