بررسی یک روز بد در دفتر (2026).

چی کیونگ چونگ روز بد در دفتر یک اکشن اول شخص بیش فعال، خشن و گروتسک است که بهتر از حد انتظار عمل می کند.

روز بد در دفتر‘s لحن غیرقابل احترام و اقدام بدون مانع ممکن است برای همه مناسب نباشد، اما کسانی که مایل به انجام آن هستند مطمئناً هرگز از آن خسته نخواهند شد.

فیلم با بیدار شدن کارل دیویس (هانا) در اتاق هتلی در لندن آغاز می شود. او دارد بدون خاطرهاو با شواهدی از فسق احاطه شده است و وقتی وارد حمام می شود متوجه می شود یک جسد خونین داخل وان، با کلمه اجرا کنید نقاشی شده با خون روی دیوار نزدیک اما او زمان زیادی برای فکر کردن به وضعیت فعلی خود ندارد. او به زودی متوجه می شود که باید مصرف کند هر ساعت قرص قلب، در غیر این صورت ضربان قلب او شروع به پریدن از پشت بام می کند. و همچنین مورد حمله پلیس قرار می گیرد که به نظر می رسد طبق قانون عمل نمی کند. خوشبختانه او موفق می شود با خدمتکار مولی (رادا میچل) آشنا شود که به نظر می رسد او را از قبل می شناسد و تصمیم می گیرد به او کمک کند تا از هتل فرار کند و حقیقت را در مورد آنچه اتفاق می افتد کشف کند.

قطعه زمین-عاقلانه، هیچ چیز خیلی پیچیده نیست روز بد در دفتر.فیلم به نظر می رسد ترکیبی است هویت بورن و 2015 هاردکور هنری، با خط تیره از خماری برای اندازه گیری خوب ایده داشتن یک شخصیت مبتلا به فراموشی اصلاً بدیع نیست، اما حداقل در اینجا به خوبی از آن استفاده شده است و راز اصلی فیلمنامه را به یکی از نقاط قوت آن تبدیل می کند. که قطعا کمک می کند روز بد در دفتر خودت را خیلی جدی نگیر. این یک چیز مضحک است که بیشتر به سرگرم کردن مخاطب خود با خشونت و گروتسک علاقه دارد تا کاوش در شرایط انسانی.

زیرا اول از همه، روز بد در دفتر یک عکس اکشن است و الف در اول شخص عکس اکشن در آن سوئیچ بین POV های مختلف، معمولاً کارل و شخص دیگری (مانند مولی)، گاهی اوقات با استفاده از تکنیک های بصری مانند صفحه های تقسیم شده برای انتقال بیشتر در مدت زمان بسیار کوتاه از آنجایی که فیلم هرگز تظاهر به واقعی بودن نمی کند، در واقع داستان خود را در زمان واقعی بیان نمی کند، هر زمان که بخواهد از بیضی استفاده می کند و همچنین از برخی دوربین های خلاقانه (اما گاهی سرگیجه آور) استفاده می کند. روز بد در دفتر است این برای افراد ضعیف نیست (که با توجه به شرایط قهرمان داستان مناسب به نظر می رسد)؛ بین حرکات تهاجمی و سریع دوربین و فلاش های گاه به گاه نور، ممکن است برخی از بینندگان را خفه کند.

عجیب و غریب روز بد در دفتر‘s بصری شکوفا می شود هرگز احساس نابجایی نکنید؛ آنها در واقع به توسعه سبک و لحن فیلم کمک می کنند، که به وضوح به بازی های ویدیویی اشاره دارد. همپوشانی های متنی و گرافیکی وجود دارد که ظاهر (و مرگ) کاراکترها را اعلام می کند، همچنین تعداد کشته ها و سایر اطلاعات مهم مکمل دیالوگ و اکشن است. تصحیح رنگ بیش از حد اشباع شده، گاهی اوقات ناخوشایند است، و نورهای نئون در بیشتر صحنه ها مورد توجه قرار می گیرند و به کل تجربه ظاهری نسبتاً خشن می دهند. روز بد در دفتر به هیچ وجه یک فیلم نازک و او فقدان ظرافت دقیقاً همان چیزی است که باعث می شود کار کند.

متأسفانه، همیشه ممکن است چیزهای خوب بیش از حد داشته باشیم، و در این مورد، ما در نهایت چیزی بیش از حد داریم که در حال حاضر کاملاً اشباع شده است. هیچ دلیلی وجود ندارد روز بد در دفتر بودن تقریبا دو ساعت; بخش‌هایی در پرده دوم وجود دارد که بی‌ضروره طولانی هستند، و همچنین سکانس‌های اکشنی که می‌توانستند کوتاه شوند. سرعت. بخش دقیقه نود از روز بد در دفتر حتی لاغرتر و پست تر می شد بدون اینکه مخاطبان خود را به اندازه این آخرین نسخه خسته کند. هر چند چیزی که دوست داشتم پایانش بود. بیایید بگوییم که فیلم در نهایت به زیبایی‌شناسی بازی‌های ویدیویی خود عمل می‌کند و باعث می‌شود تصمیم‌های مربوط به زبان بصری بسیار سودمندتر و منطقی‌تر به نظر برسد.

همه نسخه ها برای این نوع مواد مناسب هستند. بازی در مقابل نوع، جان هانا به عنوان مردی که می تواند مبارزه کند، از همه چیز از سلاح گرم گرفته تا ویبره برای کشتن مردم و حتی انجام پارکور استفاده کند، کاملاً قابل باور است. او ممکن است خیلی از گذشته خود را به یاد نداشته باشد، اما حداقل لگد زدن را به یاد می آورد. به نوبه خود، همیشه دست کم گرفته شده است رادا میچل به نظر می رسد که او از بازی مولی بسیار لذت می برد. و حتی با وجود اینکه بیشتر شخصیت‌های فرعی نازک هستند و برای مدت طولانی ظاهر نمی‌شوند، من واقعاً از آن لذت بردم. تیم فلینگهاماجرای ایوان به عنوان آنتاگونیست. و من به خصوص از نحوه (و دلیل اینکه چرا) POV او گاهی اوقات کج می شد لذت بردم (مخصوصاً زمانی که او برای اولین بار با کشتن یک افسر پلیس جوان با بازی الکس بریت معرفی شد).

روز بد در دفتر یک فیلم کوچولوی تلخ است آیا واقعاً باید شخصیت اصلی را نشان می داد که قرص هایش را از گودال استفراغ بیرون می آورد و بلافاصله آنها را می خورد؟ نه. آیا باید بیشتر از میانگین فیلم شوارتزنگر دهه هشتاد یک خط خسیس در دقیقه را شامل می شد؟ شاید و آیا باید همه چیز را با لنزهای واید و رنگ‌های نئون روشن می‌گرفت و لندن را شبیه کاریکاتور خودش می‌کرد؟ احتمالا نه. فیلم زیاد است; این تصمیمات زیاد، خشونت زیاد و مایعات بدنی (گاهی عملی و گاهی دیجیتالی) و سبک زیاد است. همیشه کار نمی کند، اما زمانی که کار می کند، منجر به یک تجربه بسیار سرگرم کننده و فوق جنبشی. روز بد در دفتر خوشبختانه زمان فیلم خوبی است.