Green Lantern در سری DC Studios تاریک می شود

از نظر لحن و صدای دنیای جدید فیلم ها و سریال های تلویزیونی دی سی، به نظر می رسد که جیمز گان سوپرمن استثنا بود نه قاعده این فیلم با لمس ملایمی همراه بود، اما هر پروژه دیگری از DC از آن زمان، از جمله کریگ گیلسپی سوپر دختر، پالت زیبایی شناختی تیره تری داشت – همان چیزی که حوصله تماشاگران را با ورودی DC زک اسنایدر متوقف کرد.

HBO تاریک است فانوس ها حداقل هدفش بالاتر از یک داستان منشأ ابرقهرمانی استاندارد با چند کشتار زشت و بمب افکن است. برخلاف edgelord-y Snyderverse، این سریال از منشأ اسپندکس خود خجالتی نیست: هال جردن (کایل چندلر) یک حلقه فانوس سبز دریافت می کند، لباس مشکی و سبز قابل تشخیص می پوشد و برای محافظت از کهکشان دور می دود.

هال از نظر عموم مردم یک قهرمان است. به طور خاص، او شخصیتی برای جان استوارت است که در اولین صحنه سریال او را در کودکی می بینیم که در حال تماشای هال در تلویزیون با چشمان باز شده است. با این حال، واقعیت این است که هال یک مرد گیج‌کننده است که اگر در کارش آنقدر خوب نبود، تحقیر می‌شد. چندلر انرژی فوق‌العاده‌ای از وارن اوتس را به این نقش می‌آورد که تا حد زیادی هال را حتی در قهرمانانه‌ترین حالتش منفور می‌کند.

چند دهه به جلو حرکت کنید و جان (آرون پیر) اکنون یک فانوس در حال تمرین است و هال را در حالی که از طناب ها می گذرد دنبال می کند. جان یک پیشاهنگ بی‌عیب، خوش‌تیپ، استوار و درستکار است. او به راحتی می‌توانست یک دیوار آجری یکنواخت از یک شخصیت در دستان شخص دیگری باشد، اما پیر آن را تا حد کمال تعدیل می‌کند، نگهبان جان را پایین می‌آورد و جذابیت گرم و بی‌کران او را در ثانیه‌ای که در ساعت نیست – یا در اطراف هال نیست، به ارمغان می‌آورد.

جان با دندان قروچه عمل می کند و درک کاملی از معنای آن دارد که نه تنها به عنوان یک مرد سیاهپوست در این دنیا قدم بزنیم، بلکه به عنوان مردی که در نهایت چشمان جهان – در واقع چشمان کهکشان – به او خواهد بود. بنابراین او از صلح خود دفاع می کند. متأسفانه، هنگامی که یک راهنمایی هال و جان را وادار می کند تا در مورد یک قتل جمعی در یک شهر متوسط ​​به نام راشویل، نبراسکا تحقیق کنند، صلح یک گزینه نیست.

کریس موندی، دیمون لیندلوف و تام کینگ، مجریان برنامه، بسیاری از درس های درست را از HBO گرفتند. نگهبانانکه لیندلوف به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی و فیلمنامه‌نویس در آن خدمت می‌کند، به همان اندازه که هرگز از نحوه اجرای سیاه‌پوست در فضاهای سفید متخاصم به نام بقا چشم پوشی نمی‌کند. اپیزود ستارگان سوم در واقع نشان می دهد که چگونه این بچه که در هیبت هال بزرگ شده است توسط والدینش جعل می شود تا با قرار دادن جان در معرض تمام اضطراب های سیاه پوست در سنین پایین و ایجاد مصونیت در برابر آنها به هر وسیله ای که لازم باشد، شایسته پیروی از راه او شود.

این خط غالباً ایده اصلی سریال را پشت سر می گذارد: تحقیقات هال و جان با نظریه پرداز توطئه گرت دیلاهانت، مالک زمین ویلیام میکون برخورد می کند. خصومت ماکون با جان به خودی خود نژادی نیست، اما یک تمثیل روشن آمریکای اول در اینجا کار می کند، و هم به این که چگونه هال حلقه فانوس را به دست آورد و هم به اینکه چرا گای گاردنر آن را در حوالی وقایع به دست آورد، مربوط می شود. سوپرمن رخ می دهد، همه به برخی از لحظات نگران کننده اما قابل پیش بینی تنش نژادی منجر می شود.

فانوس ها یک نئو وسترن است که به سادگی به سیاست نژادی اشاره می کند. ترسناک تصویر بزرگی که در راشویل فرو می‌رود و کار پلیسی که جلوی آن را می‌گیرد، به خوبی ترسیم شده و به اندازه کافی پیچیده است، اما سریال زمانی که به جای صرف زمان بیشتر برای کالبد شکافی شخصیت‌هایش، نقاط این رمز و راز را به هم متصل می‌کند، حداقل جذاب است. تعقیب غاز که داستان را به جلو می برد، زمانی که به دلیل پارانویای خاص هال در مورد جان به جای نیاز قانع کننده به نگه داشتن سریال در قلمرو علمی تخیلی، بی نهایت قوی تر است.

بالاخره فانوس ها شباهت بیشتری با کلاسیک مستقل جان سایلس در سال 1996 دارد ستاره تنها از، بگو، نگهبانان کهکشان. مشخص نیست چه کسی برای این رویکرد سنگین فشار آورده است – تا مبادا ما، یا به خصوص جان – یک پلیس فضایی با حلقه جادویی را فراموش کنیم، اما این مجموعه حداقل نشان دهنده یک نمونه بسیار مناسب از چگونگی جدی گرفتن این زاویه است.