را بادام زمینی کمیک‌هایی که توسط چارلز شولتز افسانه‌ای نوشته و مصور شده‌اند، همیشه بیشتر از نوارهای سرگرمی روزنامه‌های معمولی بوده‌اند. شولتز خیلی بیشتر از خنداندن خوانندگان انجام داد. او از کار خود برای ارائه ایده های پیچیده ای استفاده می کند که اغلب منجر به مواد بسیار تاریک و افسرده کننده که کاملا دردناک بود
برخی از نوارهای دردناک هنوز حاوی طنز درباره موضوع هستند، در حالی که برخی دیگر صرفاً بر پیام مورد نظر تمرکز می کنند. این آثار گاهی اوقات ایده های مبهمی را ارائه می دهند که خواننده را قادر می سازد آنها را بیشتر توسعه دهد. برخی دیگر مفاهیم دقیقی را پوشش می دهند که تصاویر ملموسی را ارائه می دهند. این کمیک‌ها در هر دسته‌ای که قرار می‌گیرند، سرد کننده هستند.
آدم برفی بی سر
تاریخ انتشار: 6 دی 1366
وقتی سالی توسط یک آدم برفی ناراحت می شود و نمی تواند بخوابد، از برادرش درخواست یک لطف عجیب و نسبتاً دردناک می کند. او از چارلی براون می خواهد که سر آدم برفی را برایش بیاورد. پس از برآوردن آرزوی او، او سر آدم برفی را پرتاب می کند و اسنوپی را می ترساند. اگرچه وضعیت طنز آمیز است، اما همچنین سرد کننده است و نمادگرایی را ارائه می دهد که به مفهوم مناسبی از تفکر افراطی و بی حوصلگی اشاره می کند.
اقدام نگران برادرش نشان دهنده بی حوصلگی است که عواقب آن احتمالاً توسط چارلی تجربه خواهد شد. تقاضای بیش از حد سالی محصول تفکر افراطی است که به شخص دیگری نیز آسیب می رساند. در این مورد اسنوپی بیچاره شوکه می شود. استفاده شولتز از یک عمل دردناک و نمایش بصری تأثیر او بر دیگران، به تقویت ایده‌های او و ورود مخفیانه این ورود به نمودارها کمک می‌کند.
ووداستاک در روز مادر تنها می شود
تاریخ انتشار: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۵۹
هنگامی که این جشن معروف که مادران را در همه جا جشن می گیرد فرا می رسد، بیشتر اوقات با خیرین مورد علاقه خود وقت می گذرانند. اما برخی مادران خود را یا ندارند یا نمی شناسند. به جای یک رویداد شاد، روز می تواند باعث ایجاد احساس تنهایی و افسردگی برای افراد در این شرایط شود. در مورد وودستاک نیز چنین است. او که نمی داند مادرش کیست، وقتی به او الهام می شود که به او فکر کند غمگین می شود.
اسنوپی به خوبی با چنین مشکلی کنار می آید و هر کاری که می تواند برای آرامش دوستش انجام می دهد. او با نیت خوب دوستش را به جایی که به دنیا آمده بود می برد و متوجه می شود که تنها یک کنده باقی مانده است. احساسات Woodstock می تواند به هر کسی در یک سناریوی مشابه مرتبط باشد. روش بیمارگونه ای که در آن مفهوم ارائه می شود یادآوری قوی از مرگ و میر و نیاز به احساس قدردانی است.
“اولین کاری که انجام می دهیم…”
تاریخ انتشار: 10 بهمن 1359
مواقعی وجود دارد که از توانایی های اسنوپی به عنوان یک وکیل به خوبی استفاده می شود. وقتی پتی بیشتر هفته را در کلاس می گذراند، از اسنوپی کمک می گیرد تا در مورد وضعیت با مدیر صحبت کند. جلسه به خوبی پیش نمی رود زیرا مدیر مدرسه با یک نقل قول معروف و دردناک وکیل خود را می ترساند. با رفتن وکیلش، پتی بدشانس است.
یک ایده مهم از طریق مشکل قانونی پتی و واکنش مدیر ارائه می شود. آنچه پتی می‌خواهد کاملاً در حقوق او است و خوانندگان می‌توانند این وضعیت را با زندگی روزمره و مبارزاتی که تجربه می‌کنند مرتبط کنند. واکنش مدیر ارشد بیش از حد و بی جهت آزاردهنده است. رفتار او نشان دهنده کسانی است که قادر به حل مشکلات جزئی هستند اما به دلیل اولویت های مشکوک این کار را نمی کنند.
بادبادک انفجاری چارلی براون
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۴۹
چارلی براون چند تجربه بد با بادبادک داشته است، اما شاید هیچ کدام به اندازه این تجربه دردناک نباشد. پس از تلاش بسیار و با حمایت لوسی، او بالاخره یک بادبادک برای پرواز به دست می آورد. هر چند برای یک لحظه. پس از یک انفجار غافلگیرکننده، آنچه از بادبادک باقی می ماند به زمین می افتد. بار دیگر، امیدهای او ناامید می شود و خواننده متوجه می شود که بچه بیچاره احتمالاً هرگز در این کار یا احتمالاً هیچ کار موفق نخواهد شد.
جنبه بیمارگونه این نوار از روش غیرقابل توضیحی ناشی می شود که چارلی براون در آن شکست می خورد. با دانستن مشکلات او با پرواز بادبادک ها، این واقعیت که او فقط موفق می شود بادبادک فورا منفجر شود به این معنی است که نیرویی خارج از کنترل او او را به سمت شکست سوق می دهد. خواننده با دانستن این موضوع که این نظریه را می توان در تجربیاتی غیر از فقط یک بادبادک، مانند لوسی که توپ فوتبال را در دست داشت، نیز به کار برد.
همه چیز روزی از بین خواهد رفت
تاریخ انتشار: ۱۸ خرداد ۱۳۴۲
چارلی براون اغلب با خواهر کوچکش وقت می گذراند. او همچنین اطلاعات مهمی مانند اطلاعات در مورد صور فلکی و طول عمر آنها را در اختیار او قرار می دهد. متأسفانه، سالی با این فکر که بالاخره یک نفر از بین خواهد رفت شروع به فریاد زدن می کند. واکنش او حاکی از اولین ظهور افکار فانی است. جای تعجب نیست زیرا او بسیار جوان است، اما رفتار سالی همچنین از عنصر اجتناب ناپذیری صحبت می کند.
کاتالیزور سالی، این ایده که چنین زندگی گسترده ای می تواند پایان یابد، نشان می دهد که زمان به ترس از مرگ و میر بی ربط است. این واقعیت نشان می دهد که ترس از مرگ و میر اجتناب ناپذیر است. استفاده شولتز از اغراق در حباب گفتارش نیز به احساس تشدید احساسات مرتبط با ترس سالی اضافه می کند. این عناصر و فضای شلوغ، نواری دردناک و در عین حال عمیق را می سازد.
دکتر خبرهای غیرمنتظره ای به چارلی براون می دهد
تاریخ انتشار: ۱۳ اردیبهشت ۱۳۴۳
تماس دکتر معمولاً نوید خوبی ندارد، به خصوص برای چارلی براون. پس از مراجعه برای عکسبرداری با اشعه ایکس، پزشک با او تلفنی تماس می گیرد و نتیجه را دریافت می کند. هنگامی که یک عکس اشعه ایکس دوم ذکر می شود و نتایج داده می شود، چارلی وحشت می کند. اگرچه سخنان دکتر برای خواننده ناشناخته مانده است، اما به دلیل تصاویر بصری در شات پایانی، احساس دردناکی در آنها باقی مانده است. واکنش نشان داده شده معمولاً از دریافت اخبار وحشتناک ناشی می شود.
تمام جزئیات شات پایانی این ایده را تایید می کند که چارلی براون به تازگی از چیزی که زندگی را تغییر می دهد مطلع شده است. فضای اشغال شده توسط متن نشان دهنده یک فریاد بلند و ناگهانی است که با قرار دادن اسنوپی پشتیبانی می شود. چشم های درشت او ظاهری اسکلتی دارد و چین و چروک هایش لرزشی را نشان می دهد که نشان دهنده شوک است. علیرغم فقدان موضوع، نتیجه گیری بسیار دردناک این ورودی را در وسط نمودار قرار می دهد.
داستان منشا اسپایک
تاریخ انتشار: ۲۷ شهریور ۹۴
اسپایک شخصیتی است که خوانندگان اغلب با او همدلی می کنند. این حس همدلی نمی تواند بیشتر از زمانی باشد که اسپایک داستان زندگی خود را در بیابان به تنهایی تعریف می کند. اگرچه او اصرار دارد که قصدش را نداشته است، اما خرگوشی را تعقیب می کند که با ماشین برخورد کرده است. اسپایک با قبول مسئولیت اعمال خود تصمیم می گیرد که بهترین کار این است که خود را منزوی کند تا نتواند به کسی آسیب برساند.
در نتیجه، هیچ برجسته یا شوخی واقعی وجود ندارد. فقط مفاهیم دردناک عمل، پیامد، پشیمانی و انکار ارائه شده است. اسپایک باید این واقعیت را تقویت می کرد که نمی خواست این عمل را انجام دهد، که نشان دهنده استفاده از انکار برای جلوگیری از پشیمانی است. هنگامی که او احساسات خود را به خود می پذیرد، تضعیف فوری آن احساسات، ایده انکار و همچنین انزوای خودخواسته او را تقویت می کند.
لوسی تقریباً اسنوپی را با یک یخ غول پیکر به چوب می اندازد
تاریخ انتشار: 11 فوریه 1960
زمانی ترسناک بود که اسنوپی از ترک خانه سگ خود می ترسید. با یخ بزرگی که بالای سرش آویزان بود، می ترسید اگر حرکت کند، بیفتد و او را به چوب بریزد. چارلی سعی می‌کند اسنوپی را از خطر دور کند، اما اولین تلاش‌های او برای به حرکت درآوردن توله سگ ترسیده شکست خورده است. لوسی پس از دریافت اخطار هشدار دهنده در مورد صدای بلند و یخ، اقدام دردناکی را انجام می دهد. او از عمد فریاد می زند.
اقدامات لوسی می تواند به راحتی به اسنوپی آسیب برساند، که او به خوبی می دانست. رفتار او تنها عاملی نیست که خواننده را شوکه می کند. خطوط کشیده شده در اطراف یخ نشان می دهد که در حال لرزش و خطر سقوط است. در اولین نسخه، خواننده باید تا روز بعد منتظر می ماند تا ببیند چه اتفاقی برای اسنوپی می افتد و چرا دیدگاه دردناکی در مورد ارزش زندگی به آنها ارائه می شود.
“بچه با یک کلید”
تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۶۳
یکی از بدترین لحظات در کمیک Peanuts زمانی اتفاق می‌افتد که خواننده بیشتر درباره پتی می‌آموزد. او به معلمش می گوید که او را به عنوان یک بچه کلیدی می شناسند. وقتی او هر روز به خانه می آید، تنهاست و باید خودش را تامین کند. اندکی بعد، پتی فاش می کند که تنهاست زیرا پدر مجردش اغلب سر کار است. آخرین نظر در نوار ممکن است شبیه یک شوخی به نظر برسد، اما چیزی بیشتر از این در آن وجود دارد.
اشاره پتی به “ما یک نژاد در حال رشد هستیم” نکته مهمی را نشان می دهد و به خواننده بیان می کند که عواقب چنین سناریوهایی می تواند بر کودکان درگیر تأثیر منفی بگذارد. اظهارات او در مورد اداره جهان ممکن است یک تاکید نباشد، اما ارائه یک مفهوم مهم است: کودکان در این شرایط ممکن است آماده نباشند که در زمان مناسب نقش های لازم را ایفا کنند.
تاثیرگذارترین یادبود چارلز شولتز و اسنوپی
تاریخ انتشار: 19 خرداد 94
شولتز به خاطر ساختن یادبودهای قدرتمند D-Day و دیگر یادبودهای جنگ جهانی دوم به خوبی شناخته شده است. یکی از تکان دهنده ترین آثار او نیز بیمارگونه ترین اوست. اسنوپی که نماینده یک سرباز عادی است، با اطمینان از سلامتی به مادرش نامه می نویسد و امیدوار است تا کریسمس به خانه بازگردد. استرس اوضاع در نوشته های مردد او مشهود است و خواننده به طرز دردناکی از وحشتی که در روزهای آینده در انتظار سرباز است آگاه است.
متن بزرگتر در بیانیه “امیدوارم” نگرانی سرباز را تشدید می کند. استفاده از سیاه و سفید، همانطور که در آثار یادبود او رایج است، به فضا می افزاید و نمایشی بصری از تاریکی ارائه می دهد. ذکر کریسمس قطعه پایانی را فراهم می کند، زیرا خواننده می داند که این سرباز، مانند بسیاری دیگر، ممکن است استراحت دیگری نداشته باشد. اتصال خواننده به یک لحظه تاریخی دردناک اما مهم، این مدخل را در راس قرار می دهد.
- نویسنده
-
چارلز ام. شولتز
- ناشر
-
سندیکا ویژگی های متحد
- یک هنرمند
-
چارلز ام. شولتز
چارلی براون، هر فردی که گرفتار شک و تردید به خود است، با سگ وفادارش اسنوپی و دوستانی مانند لوسی رئیس‌جمهور، لینوس فیلسوف و شرودر پیانیست با استعداد، با چالش‌های زندگی مقابله می‌کند. این سریال از طریق ماجراهای روزمره و لحظات صمیمانه، مضامین دوستی، انعطاف پذیری و شادی های ساده دوران کودکی را بررسی می کند.
