جان گودمن فکر می‌کند که نباید در فیلم انتقادی جورج کلونی در سال ۲۰۱۴ بازی می‌کرد.

ممکن است برای خریدهای انجام شده از طریق پیوندها کمیسیون دریافت کنیم.

جورج کلونی در هالیوود از جایگاه بالایی برخوردار است. او یکی از خوش‌تیپ‌ترین و کاریزماتیک‌ترین ستاره‌های سینما در تاریخ این رسانه است، و از این فرصت لذت می‌برد تا خودش را کاملاً احمق کند (مخصوصاً اگر برای جوئل و اتان کوئن کار می‌کند). برای یک لحظه غرایزش اشتباه شد. بر اساس اعترافات یک ذهن خطرناک و شب بخیر، و موفق باشید، به نظر می رسید که این غرایز به کارگردانی نیز کشیده شده است. دو تلاش بعدی او برای کارگردانی، «کله‌های چرمی» و «ایده‌های مارس» محکم بود، اما از شتاب کار اولیه‌اش برخوردار نبود. سپس او فقط بلند شد و آن را گم کرد.

پنج فیلم آخر کلونی – “مردان بناهای تاریخی”، “Suburbicon”، “آسمان نیمه شب”، “نوار مناقصه” و “پسران در قایق” – به طرز عجیبی بی اثر هستند. من به کلونی به عنوان یک بازیگر احترام می گذارم (کتابی درباره او نوشتم) و از طریق مصاحبه با افرادی که او را به خوبی می شناسند، معتقدم که او عمیقاً به هنرش اهمیت می دهد. اما در فیلم های فوق هیچ شور و شوقی وجود ندارد. آنها باهوش، متفکر، دلسوز هستند، اما دیدگاهی پر زرق و برق دارند. کلونی به طرز تحسین برانگیزی یک دیدگاه انسان گرایانه را ترویج می کند، اما هیچ سخت گیری فنی یا فکری در پشت تلاش های او وجود ندارد. مثل تماشای خطای لبرون جیمز است.

من از نوشتن این چیزها متنفرم زیرا می دانم که کلونی توانایی ساخت فیلم های عالی را دارد. اما وقتی با مجموعه ای از نظرات بازیگر جدی مانند جان گودمن روبرو می شوم که چگونه او ماه ها روی فیلم The Monuments Men با کلونی کار می کرد و تنها با آرزوی ساختن فیلم کنار می رفت، در تعجب هستم که همه چیز به کجا رسیده است. در حالی که گودمن اعتراف می کند که زمان خوبی را در ساخت فیلم سپری کرده است، او همچنین اعتراف کرد: “این یکی از آن فیلم ها بود … احتمالاً من مجبور به انجام آن نبودم.”

در جریان پرسش و پاسخ اخیر بنیاد SAG-AFTRA، گودمن در مورد دو فیلمی که احساس می کرد نباید می ساخت صحبت کرد. یکی دنباله‌ای از جان لندیس «Saturday Night Live» برادران بلوز 2000 بود که حداقل به علاقه‌مندان R&B فرصتی داد تا با اسطوره‌های موسیقی مانند آرتا فرانکلین، ویلسون پیکت و بی‌بی کینگ کار کنند. او به دخالت لندیس در مرگ ویک اشاره ای نکرد. مورو، میکا دین له و رنه شین لی در صحنه فیلمبرداری The Twilight Zone: The Movie، اما در آن زمان مردم هنوز با کارگردان فیلم می ساختند.

دیگری «مردان یادبود» با کلونی بود. به گفته گودمن، “جورج عاشق فیلم ها و داستان ها است و خودش یک داستان سرای عالی است، و به نظر من کارگردان بزرگی است. من با او سرگرم شدم. “مردان بناها”. شش ماه در آلمان بودیم. و انگلیس.”

اما فیلمی که در مورد کارشناسان هنری در طول جنگ جهانی دوم به اروپا پرتاب شدند تا گنجینه های فرهنگی این قاره را نجات دهند از نظر انتقادی و تجاری DOA بود. این یک حماسه بالقوه به زیبایی است، اما مضمون به وضوح در اوایل بیان شده است، و کلونی جایی برای روایت داستان باقی نمی گذارد. دفاع از هنر، تقویت اهمیت آن در بحبوحه جنگی که تمدن را تهدید می کند، یک پیش فرض بسیار مفید است. مخصوصا الان فقط ای کاش کلونی و گرانت هسلوف، نویسنده همکار، رویکردی به این موضوع نداشتند. ما به کسی مثل کلونی نیاز داریم که گرما را پرتاب کند.