دوست داشتن فیلم یعنی دوست داشتن کار سول باس و همکارانش. امروز 100 سال از عمرش می گذشت. ادای احترام
سول باس که بود؟ او یکی از چهره‌های بزرگ طراحی و سینمای قرن بیستم بود، و زندگی‌نامه‌نویسان او را می‌نویسند.»در اواسط تا اواخر دهه 1950، او مرزهای طراحی گرافیک را گسترش داد و سکانس‌های عنوان فیلم را در بر گرفت. علائم تجاری شامل تصاویر فوق‌العاده فشرده و بسیار احساسی همراه با وضوح شدید و ابهامات ظریف.
چهار سال پیش هفته آینده، مقاله زیر را در مورد باس نوشتم.برای این منظور، مایکل دولی، ستون نویس مجله چاپ، به اندازه کافی لطف کرد و نوشت: “در مورد سول باس چه چیز دیگری می توان گفت؟ فراوانی، مانند هفته تلویزیونچاک راس چند روز پیش نشان داد که دوازده صفحه “گنجینه آثار منتشر نشده قبلی” را با توضیحات مفصل ارسال کرد. به عنوان ادای احترام به باس در صدمین سالگرد تولد او، این قطعه را در زیر چاپ می کنیم.
شاید بتوان فکر کرد که جشن گرفتن صدمین سالگرد تولد باس امروز برای فیلم‌های کلاسیک ترنر مناسب است، اما نه، متأسفانه TCM از زمانی که مجری فوق‌العاده پرشور فیلم درگذشت باب آزبورن، اینگونه نبوده است. با این حال، کانال معیار است جشن باس، که می توانید با کلیک کردن در اینجا پیدا کنید.
لطفا در طول این همه گیری وحشتناک سالم و سلامت باشید. و در حالی که امروز در حال شستن دستان خود هستید، همزمان با جشن تولد 100 سالگی سول باس، “تولدت مبارک” را بخوانید. نکته سریع دیگر: ال کالیس که در مقاله درباره او خواهید خواند، زمانی که این قطعه را نوشتم 90 ساله بود. من چند هفته پیش با او صحبت کردم و او در سال 94 عملکرد خوبی دارد.
گنجینه ای از آثاری که قبلاً دیده نشده اند: بیش از 50 پوستر فیلم و تبلیغات طراحی شده توسط Saul Bass و تصویرگری Al Kaliss.سرگرمی شیطانی
نوشته چاک راس
عشق در نگاه اول بود اولین باری که کار سول باس را دیدم دیوانه وار عاشق آن شدم.
اولین چیزی که دیدم سکانس عنوانی از سرگیجه آلفرد هیچکاک بود. سال 1973 بود و فیلم در تئاتر بینگ در موزه هنر لس آنجلس به عنوان بخشی از ادای احترام هیچکاک توسط مدیر برنامه‌نویسی بینگ، ران هاور فقید، نمایش داده می‌شد. این چیزی است که من دیدم (اگر می توانید آن را به صورت تمام صفحه تماشا کنید):
همچنین یک پوستر فیلم تک صفحه ای باس برای سرگیجه در سالن نمایش داده شد. برخلاف پوستر فیلم دیگری بود که تا به حال دیده بودم:
چقدر خلاقانه سرفصل ها و پوستر مشخص هستند.
باس یک بار این حکایت لذت بخش را درباره کاری که انجام داد نوشت:
“مادر من تعریفی از خلاقیت دارد. او سال هاست که فکر می کند من چه کار می کنم: یعنی چه کار می کنم. در واقع او انجام داد. او می‌دانست که من کار هنری انجام می‌دهم و در واقع با وجود ابهامی که موضوع را احاطه کرده بود، از این موضوع بسیار خوشحال بود. تنها دغدغه او کسب روزی بود و به نظر می رسید که من خوب کار می کردم. اما بالاخره کنجکاوی او از ترسو بودنش بیشتر شد و فکر می کنم با تشویق همسایه ها بالاخره از من پرسید این چیست؟ در واقع من انجام دادم.
من یک مدرک از تبلیغی که طراحی کرده بودم بیرون آوردم و به او نشان دادم و گفتم: “مامان، این کاری است که من انجام می دهم.” او به این نگاه کرد و گفت: “اوه، می بینم …”، به عکسی در آگهی اشاره کرد و گفت:همین است چه کار می کنی؟ گفتم: «اوه نه، می‌بینی، عکاس‌هایی هستند — آنها متخصص هستند — آنها همه چیز را در مورد دوربین ها و چیزهایی از این قبیل می دانند و عکس می گیرند.
او ناامید گفت: “اوه.” این این همان کاری است که شما انجام می دهید؟گفتم: “نه، این تایپوگرافی است… می بینید که سازمان های خاصی هستند که جز تنظیم تایپ و #8212; می دانید، گاراموند، کاسلون، و غیره — این افراد این کار را می کنند
“او دوباره کمی ناامید شد. او به تابلو اشاره کرد و ما دوباره از آن عبور کردیم. در نهایت او کمی نگران به من نگاه کرد و گفت: “خب، حالا چه کنیم؟ شما انجام دهم؟ گفتم: “خب، می بینید، من به همه چیز فکر می کنم و سپس همه این افراد را جمع می کنم و از آنها می خواهم که این روند را طی کنند.”
“او با خجالت به من نگاه کرد و گفت: “اوه خدای من!”
“این تعریف مادرم از خلاقیت است”
کارگردان برنده اسکار مارتی اسکورسیزی زمانی نوشت: “سول باس. قبل از اینکه با او ملاقات کنم، قبل از اینکه با هم کار کنیم، او در نظر من یک اسطوره بود. طراحی های او برای عناوین فیلم ها و لوگوهای شرکت ها و آلبوم ها و پوسترها، دوره ای را تعریف می کرد. در اصل، آنها شعرهای مدرن و مدرن را کشف و تقطیر کردند. ما تصویری از دنیای مدرن و صنعتی را به ما ارائه داد. جلوتر از ما آنها تصاویری بودند که می توانید در مورد آنها رویاپردازی کنید.
اسکورسیزی این را در مقدمه جامع ترین کتابی که تا به حال در مورد باس و آثارش منتشر شده است، Saul Bass: A Life in Film and Design در سال 2011 نوشته است. این اثری به اندازه یک میز قهوه است که در حدود 400 صفحه، پر از عکس های فوق العاده از کارهای باس است. این همچنین بیوگرافی باس است. سال‌ها طول کشید تا نویسندگان آن، جنیفر باس (دختر سائول) و تاریخ‌دان هنر پت کرکام، تجلیل شوند. خود سائول در سال 1996، درست دو هفته قبل از تولد 76 سالگی اش، درگذشت.
فکر می کنم نوشته اسکورسیزی نشان دهنده احساس بسیاری از ما نسبت به کارهای باس است. من قطعا انجام می دهم. زمانی که سرگیجه را دیدم، در دانشگاه UCLA دانشجو بودم، و بلافاصله پس از دیدن فیلم، شروع به تحقیق در مورد کارهای دیگری کردم که باس در اوقات فراغت خود انجام داده بود و شروع به جمع آوری آنچه می توانستم کردم.
من به ویژه به پوسترها و تبلیغاتی که باس برای فیلم ها انجام می داد علاقه مند بودم. و بارها لینک شده اند. مثلاً پوستر «سرگیجه» او را در بالا دیدید.در اینجا یک نسخه از یک تبلیغ برای این فیلم است که حداقل در دو رنگ، در Life و Look و بسیاری از مجلات برتر روز ظاهر شده است:
در این مورد، پوستر و تبلیغات تقریباً یکسان بودند و هر دو را می‌توان سائول باس اساسی دانست. اما سرگیجه تا سال 1958 منتشر نشد، زمانی که باس 38 ساله بود. در آن زمان، او قبلاً به مدت 20 سال در آگهی‌های تبلیغاتی فیلم کار می‌کرد.سال.”
مشکل پاسخ به این سوال این است که ما فقط اطلاعات پراکنده ای داریم که باس در اوایل کار خود روی کدام فیلم های خاص کار کرده است.
باس در سال 1920 در منطقه برانکس نیویورک به دنیا آمد و تا 18 سالگی روی تبلیغات فیلم کار می کرد.
زمانی که باس در نیویورک بود، برای United Artists، Warner Bros و Twentith Century Fox کار می کرد.او همچنین در چندین آژانس تبلیغاتی کار می کرد.
در همان زمان در نیویورک، آل کالیس که اکنون 90 سال دارد، اولین ملاقات با باس را به یاد می آورد. پدر آل، میشا —a.k.a. موریس و خود هنرمندی ماهر، مدیر ارشد تبلیغاتی در پارامونت پیکچرز مستقر در نیویورک بود. کالیس به من گفت: «سائول کار نوشتن حروف و چسباندن، بیشتر برای استودیوهای دیگر بود. “من خودم علاقه مند بودم که هنرمند شوم و با پدرم در دفترش می رفتم و یادم می آید که با سول ملاقات کردم.”
موریس کالیس شغل خود را در پارامونت از دست داد و سپس توسط یونیورسال-اینترنشنال استخدام شد. اما موریس برای قبول این شغل مجبور شد به لس آنجلس نقل مکان کند که در سال 1943 انجام داد.
سه سال بعد، باس خود به لس آنجلس نقل مکان کرد تا در دفتر جدید لس آنجلس در آن زمان آژانس تبلیغاتی Buchanan and Company کار کند. از طریق آژانس، باس شروع به همکاری نزدیک با تهیه‌کننده مستقل استنلی کرامر کرد، که طبق تاریخ شفاهی داگلاس بل از آکادمی علوم و هنرهای تصویری متحرک با باس، «می‌خواست شخصاً در تولید تبلیغات» برای فیلم‌هایش مشارکت داشته باشد.
در سال 1949، باس با تبلیغی برای قهرمان کرامر منتشر شد که به گفته باس پیشرفتی در تبلیغات فیلم محسوب می شد. در اینجا تبلیغ است —همه چیز سیاه و سفید است به جز کلمه Champion که دو بار در تبلیغ ظاهر می شود:
باس در تاریخ شفاهی آکادمی می‌گوید: «به طور کلی یک تبلیغ موفقیت‌آمیز بود. استفاده از چنین گلوله متمرکزی در مرکز صفحه بیشتر تابع جسارت بود. در آن زمان واقعا سر و صدای زیادی به پا کرد. باید شرایط وحشتناک را درک کنید [of most other ads] … (می خندد).»
باس ادامه می‌دهد، «چطور می‌توانم بگویم، «اسیر» کلاسیک و احساسی است!» هیچ چیز وحشتناکی در آن وجود ندارد – برداشت ظریفی نیست. اگر همان شات را بگیرید و آن را منفجر کنید، ناخوشایند خواهد بود.این بخشی از چیزهایی است که ما با هالیوود و تبلیغات هالیوود با آن شوخی می کنیم.”
او می‌افزاید: «اما چیزی که باعث شد این کار انجام شود این است که مهم نبود شرایط چقدر ظالمانه یا چقدر نامرغوب است – در پایان روز کرک داگلاس با سینه برهنه با دست‌هایش در کناره‌ها، سینه بیرون و پاها در زمین ایستاده بود. [him] —این یک کلیشه است. این یک کلیشه است، اما وقتی در این حالت جدید قرار می گیرد، از کلیشه خود فراتر می رود.
با توجه به نشست خبری فیلم، همین تصویر از آگهی به عنوان 24 برگ برای تبلیغ «قهرمان» روی بیلبوردها استفاده شد.
پس از “قهرمان”، باس همچنان به کارهای مصرفی مانند تبلیغات (و گاهی اوقات پوستر) برای فیلم های مختلف کرامر، از جمله “سیرانو دی برژرک”، “مردان” و “مرگ مرد ساالوس” ادامه داد.
“مرگ یک فروشنده” در دسامبر 1951 منتشر شد. در سال 1952، باس دنیای آژانس را ترک کرد و یک طراح آزاد شد.
شکست بزرگ دیگری برای باس در سال 1955 اتفاق افتاد. او در حین کار برای اتو پرمینگر، پوستر و کمپین تبلیغاتی نمادین —مصرف کنندگان و تجارت— برای مردی با بازوی طلایی در اینجا یکی از تبلیغات آن کمپین است که در شماره سه شنبه 29 نوامبر 1955 Motion Picture Daily پیدا کردم.
در مورد پوسترها و سایر مواد فیلم مصرفی که باس در اواسط دهه 1950 روی آنها کار کرد، هنوز کار برای شناسایی و انتشار آنها وجود دارد. آخرین اما نه کم‌اهمیت، این فهرستی قطعی از مواد فیلمی است که باس برای هاوارد هیوز و RKO کار کرده است، اگر حتی در این اواخر امکان گردآوری چنین فهرستی وجود داشته باشد.
این مقاله به طور خاص به نمونه‌های واقعی تبلیغات و پوسترهای فیلم‌های باس در سال‌های 1954، 1955 و 1956 می‌پردازد که بر اساس دستورالعمل‌های بسیار خاص او توسط آل کالیس برای باس طراحی شده‌اند. آنها عمدتاً طرح های خشن هستند که به صورت سیاه و سفید کشیده شده اند و بسیاری از آنها هرگز واقعاً استفاده نشده اند. ارزش این قطعات این است که به ما می گویند چه نوع تبلیغات و پوسترهایی را می خواست باس برای این فیلم ها بسازد. در مورد اثری که استفاده شد، برای اولین بار به صورت عمومی قطعه‌ای را در اختیار ما قرار می‌دهد که اکنون می‌توان آن را به‌طور قطعی به‌عنوان اثر باس شناسایی کرد، زیرا هیچ‌یک از مواد گنجانده شده شامل امضای او که توسط ساول باس طراحی شده است، نیست.
زمانی که آل کالیس اخیراً ۶۶ اثر سینمایی را که برای باس نقاشی کرده بود، با من به اشتراک گذاشت، بسیار هیجان‌زده شدم، و من به همان اندازه خوشحالم که او موافقت کرد این اثر را با شما به اشتراک بگذارد.
در چندین مصاحبه طی سال‌ها، از جمله مصاحبه با پت کرخام، نویسنده همکار کتاب معتبر Saul Bass: A Life in Film & Design — تصویرگر Al Callis درباره کاری که برای Bass انجام داد صحبت کرد.
تا تابستان 1954، باس برای چندین سال به تنهایی زندگی می کرد. آل کالیس نیز در آن زمان در لس آنجلس بود و به عنوان یک تصویرگر مستقل کار می کرد.
اولین پروژه سینمایی که با هم کار کردند، شیدایی باشکوه بود. جالب اینجاست که این یک فیلم جهانی-بین المللی بود، بنابراین پدر آل، موریس، در نهایت مسئول کمپین بود.
ال کالیس در خاطرات خود در سال 2015، تجربه هدیه زمان، نوشت: “جذاب ترین مشتری من طراح با استعداد ساول باس بود. در اوایل کارش، سائول عمدتاً درگیر تبلیغات فیلم بود. من بر اساس ایده های او یک چیدمان کلی انجام دادم و همچنین آثار هنری تمام شده ای خلق کردم.
«سائول تنها برخورد من با یک کارگردان هنری با دیدی بدیع بود. او فراتر از اصول اولیه امرار معاش و جلب رضایت مشتری بود. او معتقد بود که طراحی به اندازه پیام مهم است. کار کردن با او برای من الهام بخش بود.”
کالیس در مصاحبه‌ای که با پت کرخام انجام داد، که در کتاب باس، که یکی از نویسندگان آن بود آمده است: «هرچقدر هم که تصویر یا اثر کوچک باشد، سائول دقیقاً همان چیزی را که می‌خواست بیان می‌کرد. او در توضیح کار، درک عمیقی از انگیزه مطالب نشان داد. او زمان زیادی را صرف این جور چیزها کرد. به ندرت بود که بتوان چنین گزارش فشرده ای را از شخص دیگری دریافت کرد. دیگران به اختصار آنچه را که می خواهند می گویند. همه چیز در پنج دقیقه انجام شد. با شائول اوضاع متفاوت بود. او دقیقاً می‌دانست که از تو چه می‌خواهد!»
فقط می توان گفتگوهای آنها را در سال 1954 تصور کرد. —باس، مدیر هنری مستقل، 34 ساله، به ال کالیس، تصویرگر مستقل مستقل، که پنج سال کوچکتر از اوست، دستورالعمل های خاصی در مورد آنچه می خواهد می دهد.
خوشبختانه برای ما، کالیس کپی های عکاسی از کارهای فیلمی را که برای باس انجام داده بود نگه داشت. کالیس کپی ها را به این دلیل ساده نگه می دارد که او یک فریلنسر است و به آنها نیاز دارد تا نمونه هایی از کار خود را به دیگران نشان دهد.
برای دیدن کارهایی که کالیس برای باس انجام داده است، برای هر فیلم یک صفحه ایجاد کرده ام. اینها به ترتیب تاریخ اکران فیلم هستند. هر خط زیر یک پیوند قابل کلیک جداگانه است:
“Magnificent Mania” —Universal-International —تاریخ اکران/اکران: 4 اوت 1954
A Star Is Born —Warner Bros —29 سپتامبر 1954
“کارمن جونز” و فاکس قرن بیستم و 5 اکتبر 1954
The Racers —Twentith Century Fox —4 فوریه 1955
“نه مثل یک غریبه” —هنرمندان متحد —28 ژوئن 1955
“Shrike” —جهانی-بین المللی —7 ژوئیه 1955
“ملکه باکره” —روباه قرن بیستم —22 ژوئیه 1955
آقای رابرتز و برادران وارنر و 30 ژوئیه 1955
“خواهر من آیلین” —کلمبیا—22 سپتامبر 1955
The Rose Tattoo —Paramount —12 دسامبر 1955
“فاتح” —RKO —22 فوریه 1956
«در آستانه فضا» و فاکس قرن بیستم، 29 مارس 1956
[NOTE: The opening line in this essay I borrowed from the first line of Joseph Heller’s great novel “Catch-22.” One question you might have is why Pat Kirkham only included two of Kallis’ publicly unseen movie works for Saul Bass in the book she and Jennifer Bass had published in 2011, “Saul Bass: A Life in Film & Design.” Kallis said he showed her most if not all of his Bass movie work, and she indeed refers to some of it in the book. And the two pieces that are in the book give no credit to Kallis for actually drawing them. It may be that Kirkham and Jennifer Bass primarily wanted to focus on Bass’ finished products. Likewise, Jan-Christopher Horak interviewed Kallis for his 2014 book “Saul Bass: Anatomy of Film Design.” He also mentions the unseen work Kallis did for Bass, but only requested to put one of Kallis’ sketches — the one for “The Shrike” — into his book. Finally, in 2015, Al published seven of his movie posters/ads that he drew for Bass in his own memoir, “Living the Gift of Time.” Today, however, marks the first public presentation of all 66 movie-related drawings Kallis did on assignment for Bass. I want to thank Al and his wife, Trudy, for their hospitality during the several afternoons we’ve spent together, and Al’s generosity in allowing me to share all of his Bass work with you. The story Bass wrote about his mother and creativity that I cite above is included in an essay Bass wrote for the book “Creativity, An Examination of the Creative Process,” which was published by the Art Directors Club of New York in 1959.]
