5 بهترین نمایش های کودکان PBS در دهه 70، رتبه بندی شده

PBS به عنوان پرچمدار 50 ساله برنامه های تلویزیونی با هدف آموزش و سرگرمی مخاطبان در تمام سنین، دارای اهمیت فرهنگی داخلی است. به طور خاص، دهه 1970 نه تنها به عنوان یک دهه پایه برای شبکه، بلکه برای برخی از بهترین نمایش های کودکان در اطراف عمل کرد. این برنامه‌ها که به دلیل ارائه موضوع به روش‌های واقعاً خلاقانه و شهودی شناخته می‌شوند، برنامه‌هایی که در PBS پخش می‌شوند، روش‌هایی را برای کمک به کودکان برای درک خود پیشگام کردند. و دنیای اطراف آنها و این مدتها قبل از اینکه PBS Kids رسماً برند خودش باشد بود. اگرچه هر کدام طول عمر متفاوتی داشتند، تاثیر این پنج عنوان بچه های PBS از دهه 1970 همچنان در خانه ها و امواج پخش می شود.

«ویلا آلگره» احتمالاً امروزه جسورانه تلقی می‌شود، اما اولین مجموعه آموزشی دوزبانه ملی انگلیسی-اسپانیایی در ایالات متحده واقعاً در پوست خودش راحت بود. تولید شده توسط تلویزیون کودکان دوزبانه، “Villa Alegre” به معنای دهکده شاد، در سال 1973 در PBS عرضه شد. این برنامه برای معرفی انگلیسی به کودکان اسپانیایی زبان و اسپانیایی به کودکان انگلیسی زبان از طریق بخش های آموزشی دو زبانه طراحی شده است. هر قسمت بر روی موسیقی و موضوعی شامل پذیرش خود یا همدلی و در عین حال تقویت ارتباط با فرهنگ های آمریکای لاتین تمرکز می کند.

“ویلا آلگره” با وفادار ماندن به آنچه که به یکی از اصلی ترین برنامه های برنامه های کودکان PBS تبدیل شده است، استفاده از تئاتر عروسکی با عروسک های خیمه شب بازی توسط باب بیکر افسانه ای را نیز به نمایش گذاشت. چیزی که این برنده جایزه Peabody را در میان عناوین دیگر متمایز کرد، ادغام یکپارچه زبان ها بود. اگر یک بخش دارای دو شخصیت بود که با یکدیگر صحبت می‌کردند، یکی انگلیسی صحبت می‌کرد و دیگری به اسپانیایی پاسخ می‌داد – همان کیفیتی که بچه‌ها در نمایش‌ها از آن استقبال می‌کنند. اگرچه «ویلا آلگره» در کمتر از 10 سال به پایان رسید، اما تأثیر آن در نمایش هایی مانند «دورا کاوشگر» نیکلودئون همچنان ادامه دارد.

«مرمر بزرگ آبی» یک نمایش مستند نیم ساعته با چند بخش فیلمنامه بود. دو کودک از نقاط مختلف جهان (معمولاً یکی از ایالات متحده و دیگری از جاهای دیگر) و حقایقی در مورد فرهنگ، تاریخ و اکولوژی آنها ارائه می کرد. عنوان نمایش برگرفته از عکس معروف آپولو 17 در سال 1972 از زمین است که از فضا گرفته شده است – به این معنی که خانه ما، وقتی از این منظر نگاه می‌شود، هیچ مرزی ندارد. «بیگ آبی مرمر» که قبل از «ریک برمن از Star Trek» تهیه شده بود، به مدت 9 سال از شبکه PBS پخش شد و برنده جایزه Peabody و چندین جایزه امی در روز شد.

به عنوان یک مؤلفه تعاملی منحصر به فرد برای موضوع نمایش در مورد ارتباط جهانی، این برنامه به ویژه برای Pen Pal Club خود، بخشی که یک شخصیت متحرک گلوب به نام «Bluey» را به نمایش می‌گذارد، مشهور بود. این بخش، کودکان را تشویق کرد که برای نمایش نامه بنویسند تا با یک دوست قلمی از جای دیگری در جهان جفت شوند. امروزه، بینندگان سابق در جوامع آنلاین جمع می‌شوند تا دوباره به هم متصل شوند، خاطرات قسمت‌های قدیمی را مرور کنند و ببینند که آیا می‌توانند هر یک از دوستان قلمی که مدت‌هاست گم شده‌اند را ردیابی کنند.

یکی از اعضای جامعه در گروه فیس بوک “Big Blue Marble” Pen Pals به اشتراک گذاشت که چگونه این نمایش منجر به ملاقات شخصی با دوست قلم آنها شد. آنها نوشتند: “من دوست قلمم را از سنگ مرمر بزرگ آبی نیز در سال 1976 گرفتم.”[He’s] از کنیا و [I’m] از دریای کارائیب پس از بازنشستگی در سال 2023، من به آنجا رفتم و مثل ملاقات با خانواده بود.”

این مجموعه آموزشی کودکان برنده جایزه امی چندگانه به دلایل خوبی برای بچه‌های بزرگتر به نام خیابان کنجد شناخته می‌شد (در واقع چندین دلیل خوب). ابتدا توسط کارگاه تلویزیونی کودکان (در حال حاضر کارگاه کنجد) – همان تیم پشت خیابان سیسمونی تولید شد. دوم، این نمایش چارچوبی برای آموزش گرامر و مهارت های خواندن به کودکان دبستانی از طریق موسیقی و طرح های کمدی به اشتراک گذاشت. ورایتی شو، اعضای بازیگران چندین شخصیت تکرار شونده را به تصویر کشیدند که راه‌های سرگرم‌کننده‌ای برای یادگیری صداهای صوتی و نقطه‌گذاری در طول بخش‌ها معرفی می‌کنند. همچنین تعداد زیادی از شخصیت‌های متقاطع با شخصیت‌های قابل تشخیص مانند Big Bird، Oscar the Grouch، Grover و دیگران وجود داشت.

«شرکت الکتریک» دارای ترکیب قابل توجهی از استعدادها بود، از جمله EGOT (برنده جایزه امی، گرمی، اسکار و تونی) ریتا مورنو و (در آن زمان ناشناخته) مورگان فریمن. این نمایش همچنین دارای صداپیشگی قابل توجهی توسط افسانه های کمدی جین وایلدر و جوآن ریورز در بخش ابرقهرمانی کارتونی ماجراهای لترمن بود.

سریال اصلی آن تنها به مدت شش سال در PBS پخش شد، اما مورد علاقه آموزگاران قرار گرفت و 130 قسمت در هر فصل (در مجموع 780 قسمت) و یک مجله چاپی همراه آن تولید شد. کارگاه Sesame احیای مدرن “شرکت برق” را ایجاد کرد که از سال 2009 تا 2011 با مشارکت لین مانوئل میراندا اجرا شد. اگرچه راه‌اندازی مجدد به خودی خود تزئین شده است، نمایش اصلی کودکان از دهه 70 همچنان استاندارد است.

چه کسی همسایه ما راجرز را دوست نداشت؟ به‌عنوان یکی از معدود برنامه‌های کودکان PBS در دهه 1970 که در واقع پیش از این شبکه بود، «محله مستر راجرز» یک نمایش 33 ساله داشت. اما این یکی از شناخته‌شده‌ترین و معتبرترین نمایش‌های کودکان در هر دوره‌ای به دلیل معرفی درک عاطفی، پذیرش خود، همدلی و بازی تخیلی است. با ماندن در PBS، این نمایش شامل موسیقی، حضور مهمان ویژه و شخصیت های عروسکی به یاد ماندنی بود. اما واقعاً به خاطر رفتار ملایم و خوش‌آمد میزبانش که علاوه بر یک انسان‌دوست سرسخت بود، هر روز زمانی را صرف شکستن دیوار چهارم می‌کرد تا مستقیماً با بینندگان صحبت کند. با تغییرات کمد لباس و آهنگ‌های آرامش‌بخش او که در ابتدا و انتهای هر قسمت به اشتراک گذاشته می‌شود، برخی از بزرگسالانی که با تماشای نمایش بزرگ شده‌اند، حتی آن را یکی از اولین نسخه‌های ASMR می‌نامند.

محله مستر راجرز در دهه 1970 به دلیل تأثیرات فرهنگی و فلسفی خود – به ویژه در مورد این ایده که همسایه همه بودن به چه معناست، پیشگام بود. یکی از مورد احترام ترین لحظات سریال در طول یک قسمت در سال 1969 رخ داد که راجرز با یک شخصیت سیاهپوست روی صفحه یک صندلی استخر مشترک داشت، که چالش بزرگی برای جداسازی مداوم آن زمان بود.

راجرز و سریال هر دو در طول سال‌ها تحسین‌های متعددی را به دست آورده‌اند، از جمله حضور راجرز در تالار مشاهیر تلویزیون در سال 1999. اما میراث این سریال به بسیاری از برنامه‌های کودکان امروزی، از جمله اسپین آف PBS KIDS، Daniel Tiger’s Neighborhood، گسترش یافته است.

نزدیک ترین چیزی که ما به سلطان بی چون و چرای نمایش های کودکان داریم، این سریال چند دهه ای انقلابی است که ترکیبی از آموزش، نمایش عروسکی، شخصیت ها و تاثیر ماندگار دارد. Sesame Street ممکن است در ابتدا کودکان پیش دبستانی محروم را هدف قرار داده باشد، اما دامنه آن بسیار فراتر از کلاس و سن گسترش یافته است. بچه‌ها می‌توانند در برنامه‌ای شرکت کنند که یادگیری اولیه را ترویج می‌کند و مهارت‌های ارتباطی را تقویت می‌کند. و بزرگسالان می توانند برای تماشای ضربه زدن یک سلبریتی مهمان به فرزند درونی خود در یکی از بخش های بسیار لذت بخش، هماهنگ شوند. واقعیت جالب: جیمز ارل جونز در واقع اولین سلبریتی بود که قسمتی را برای سریال ضبط کرد، در حالی که کارول برنت اولین کسی بود که در یک قسمت ظاهر شد.

ماهیت نوآورانه Sesame Street به همان اندازه که در دهه 1970 الهام بخش بود، منحصر به فرد بود، از محیط شهری و بخش هایی که موضوعات مختلف را پوشش می دادند تا شخصیت های انسانی و عروسکی که انگار عادی بود. و جادوی نمایشگر “عروسک باز” جیم هنسون (او از اصطلاح “ماپت” متنفر بود) و خدمه به شخصیت هایی مانند بیگ برد، برت و ارنی، اسکار گروچ و دیگران منجر شد. که به نام های معروف تبدیل شدند.

اولین قسمت سریال Sesame Street در 10 نوامبر 1969 از شبکه PBS پخش شد و به یک موفقیت فوری تبدیل شد و اولین جایزه Peabody خود را در آن سال دریافت کرد. تنها در دهه 1970، این نمایش برنده چهار جایزه امی روز برای دستاوردهای برجسته در برنامه‌نویسی کودکان شد. هنوز قسمت‌های جدیدی از PBS KIDS تا به امروز پخش می‌شود، میراث آن به عنوان معتبرترین و طولانی‌ترین برنامه تلویزیونی کودکان در تاریخ آمریکا تعریف می‌شود.