تعطیلات تلویزیونی غرق در آفتاب

پارک مگان پوینت استرلینگ با سبک و سرعت معمولی مشخص شده است که به بینندگان زمان زیادی برای غوطه ور شدن در مناظر سرسبز آن می دهد. تعهد نمایش آمازون به آرامش گاهی اوقات باعث تضعیف درام آن می شود، اما حال و هوای آن بی عیب و نقص است.

سریال در نیویورک شروع می شود، جایی که آنی (الا روبین) 17 ساله قرار است دو بمب روی او بیفتد. اولی نامه ای رد از مدرسه تجاری معتبر است که او امیدوار بود آخرین تابستان زندگی خود را قبل از بزرگسالی در آنجا بگذراند. خبر دوم این است که پدربزرگ او درگذشته است و جزیره کانادایی خود را به او و برادر دوقلویش کانر (کین روفالو) واگذار کرده است. آنی با نقشه‌هایش به هم ریخته و پر از این احساس که این جزیره ممکن است اسرار دیرینه‌ای درباره خانواده‌اش را در خود نگه دارد، کاری را انجام می‌دهد که هر نوجوان عاقلی انجام می‌دهد، یک Ambien می‌زند و سوار هواپیما می‌شود.

از همان اولین صحنه اش، آنی همان شخصیتی است که شما با خوشحالی در هر کجا دنبال می کنید. روشی که روبین بین ظرافت ستاره های سینما و جذابیت مسخره جابجا می شود، یادآور جولیا رابرتز جوان است: یک لحظه آنی با لبخندی درخشان اتاق را خیره می کند، لحظه ای دیگر روی خودش می افتد و عذرخواهی های گیج کننده و خنده دار می کند.

این پارک به دوربین اجازه می دهد تا از آب های درخشان و درختان سر به فلک کشیده سرسبز منطقه Muskoka کانادا لذت ببرد، غروب خورشید را به تصویر بکشد و شب های طولانی و آرام تابستان را ایجاد کند. دنیایی که آنی به آن می‌رسد، احساسی وحشی اما ایمن می‌کند—به اندازه‌ای بزرگ است که بتوان بی‌پایان کاوش کرد، اما به اندازه‌ای کوچک است که در یکی از قایق‌های تندرو کوچک پرشور که همه بچه‌های محلی رانندگی می‌کنند، فتح شود.

آنی به سرعت به گروه جدیدی از دوستان و دیگران می پیوندد پوینت استرلینگ تا حد زیادی به تماشای این افراد عجیب و غریب اختصاص دارد. رامونا (املی هوفرل) پسر بچه‌ای است با شوخ طبعی دیوانه‌کننده و نگاهی فلج‌کننده به مرگ، و یونا (بو براگاسون) یک دختر غیرمتعارف فناوری اطلاعات است که به نظر می‌رسد لهجه‌اش در خارج از کشور هر کسی را که با او در تماس است فریفته می‌کند، در حالی که خواهر کوچک اونا، میپل (با ظاهری شبیه به استراچان استراچان) عاقل است.

این گروه از بچه‌های باحال و باحال از همان پارچه‌ای بریده شده‌اند که نوجوان‌های پارک در آن حضور دارند الاغ قدیمی من. آنها ذهن باز، خودآگاه و در صحبت کردن در مورد احساسات خود عالی هستند، اما اغلب به همان اندازه که از نوجوانان انتظار دارید در رفتار با آنها بد هستند. آنها مانند بزرگسالان مهمانی می کنند، سیگار می کشند و صحبت می کنند، اما ساده لوحی کودکانه دوست داشتنی را حفظ می کنند. آنها همچنین با له شدن های مخفی و ارائه مثلث های عشقی سنگین هستند پوینت استرلینگ با سوخت برای نمایش های کند سوز.

و معلوم شد که آنها تنها نیستند. در طول سریال، آنی بیشتر در مورد زندگی مادرخوانده‌اش در کانادا می‌آموزد و تاریخچه‌ای شامل روابط خارج از ازدواج، بارداری‌های برنامه‌ریزی نشده و والدین نامشخص را فاش می‌کند. گاهی اوقات احساس می کنید برای پیگیری تمام روابط عاشقانه و روابط خانوادگی خود به یک تخته چوب پنبه ای بزرگ که با نخ قرمز پوشانده شده نیاز دارید. (آیا اصطلاحی برای فرزندخوانده شما با شخص دیگری وجود دارد؟)

با وجود این همه عاشق و اسرار کثیف، قابل انتظار است پوینت استرلینگ تا کمی خاردارتر باشیم هیچ‌کس از روی بدخواهی عمل نمی‌کند، و چه اشتباهات چند دهه‌ای شخصیت‌های قدیمی‌تر یا اشتباهات جدید درخشان آنی، نمایش همیشه آن‌ها را به‌عنوان انتخاب‌های بدی نشان می‌دهد که توسط افراد خوب، هرچند درهم و برهم انجام شده‌اند.

به نظر می‌رسد که پارک اغلب به مکالمه‌ای اعتراف‌آمیز که پس از بیگ بنگ رخ می‌دهد بیشتر از خود بیگ بنگ علاقه‌مند است و برخی از درگیری‌های مرکزی سریال را به‌طور عجیبی رام می‌کند. برای مثال، انتقال رامونا از توپ خصمانه بیش از حد محافظ به BFF جدید آنی، خیلی یکپارچه اتفاق می‌افتد. چی پوینت استرلینگ با این حال، در ردیابی عواقب آرام پس از آن برتری دارد: لحظاتی از درون نگری کبود شده در حالی که شخصیت‌ها با صداقت خلع‌آمیز عیوب خود را تشریح می‌کنند و به لحن مطبوع و زیبایی‌شناختی سریال وزنی می‌دهند که بسیار مورد نیاز است.