مقالات

نقد “برادران”: دیدار مجدد مک‌کانهی و هارلسون در تلویزیون اپل خوب، خوب، خوب است


در لحظه ای عالی از مجموعه یوتیوب بین دو سرخسزک گالیفیاناکیس از متیو مک‌کانهی می‌پرسد: «وقتی شما و وودی هارلسون در یک صحنه با هم هستید، آیا از اینکه یک گونی در جایی وجود دارد که هک نشده است ناراحت هستید؟» مک‌کانهی از خنده منفجر می‌شود، تا حدی به این دلیل که جناس خیلی خوب است و تا حدودی به این دلیل که می‌داند خط پانچ درست است.

درک مک کانهی و هارلسون از – و تمایل آنها برای خندیدن – شخصیت های عمومی آنها برادران، یک کمدی خلق شده توسط دوستان واقعی و با بازی آنها که تماشای آن بسیار راضی کننده است. این دو نماد تگزاس (و شمایل شکنان) با بازی نسخه های تخیلی خود، در این کمدی کمدی کهنه و گاهاً حواس پرت کننده احساس می کنند کاملاً در خانه خود هستند.

برادران با این شروع می‌شود که وودی به‌طور ناگهانی خانواده مالیبو خود را در لاکاسا مک‌کانهی در آستین رها می‌کند، و فکر می‌کند که دیدار با «عمو متیو» ممکن است برای دخترش، اولیو (هایدی کوان)، پس از از هم پاشیدن نامزدی او مفید باشد. ورود آنها مزرعه مک کانهی را به هرج و مرج می کشاند، به خصوص پس از اینکه متیو برنامه خود را برای نامزدی فرمانداری فاش می کند و مادرش ما مک (هلند تیلور) به وودی اجازه می دهد تا راز قدیمی خانواده مک کانهی را برای وودی فاش کند: او و متیو ممکن است پدری مشترک داشته باشند.

افزایش حضور وودی و متیو در زندگی یکدیگر، دوستی و جاه طلبی های شغلی آنها را تضعیف و تقویت می کند. شیمی چشمک مک کانهی و هارلسون – و شاید از نظر شیمیایی تغییر یافته – نقطه اتکای نمایش است و این زوج فویل های سرگرم کننده می سازند. وودی یک قانون شکن دوست داشتنی است که سیاست های سخت گیرانه و احساسات افراطی می تواند او را به یک کار طاقت فرسا تبدیل کند، و متیو یک روشنفکر دوست داشتنی است که اعتماد به نفس آرام او اغلب می تواند توجه را به ادعاهای زیباتر او جلب کند.

لحن در اینجا کمتر از آن چیزی است که ممکن است انتظارش را داشته باشیم – و مطمئناً با آخرین سرمایه گذاری بزرگ این دو روی صفحه نمایش فاصله دارد. یک کارآگاه واقعی. شاید به ناچار برخی از لمس وجود دارد دوک های هازاردجذابیت خانگی و بیش از یک تکان دادن سر به مات و مبهوتاما صمیمیت نمایش، تراکم شوخی، و تمرکز بر والدینی که سعی می کنند کارهای درست را توسط بستگانشان انجام دهند، بیشتر یادآور کمدی های چند دوربینی قبل از اینترنت است.

برخی از آن بیش از حد دیوانه می شود و برادران وقتی دو بازیگر اصلی او روی پرده نیستند، کاملاً نمی داند با شخصیت هایش چه کند. لیزا گیلروی به‌عنوان مدیر کمپین بلندپایه متیو، با کت و شلوار فوشیا کمدی طلایی است، اما همسران متیو و وودی (به ترتیب با بازی ناتالی مارتینز و بریتانی ایشیباشی) بیشتر وقت خود را با خجالت در حال تکان دادن سرهایشان از شرمساری‌های شوهرانشان سپری می‌کنند. سریال چندان علاقه ای به کاوش در این شخصیت ها به روش های معنادار ندارد.

برادران وقتی از داستان‌های فرمول‌گرایانه‌تر خود منحرف می‌شود، مانند ماجراجویی‌های عاشقانه‌ی بچه‌ها، خنده‌ای را به خود می‌گیرد و به این می‌پردازد که چگونه متیو و وودی از سلبریتی‌شان سوء استفاده می‌کنند، در حالی که به طرز تاسف‌باری از تأثیر آن بر رفتارشان ناآگاه می‌مانند. اپیزود میان فصلی که در آن متیو سعی می‌کند (و به طرز خنده‌داری شکست می‌خورد) به کوچک‌ترین دخترش (الا گریس هلتون) بیاموزد که چقدر اشتباه است که او را هنگام تست زدن برای نمایش مدرسه حذف کنیم، بسیار مسخره است. در قسمتی دیگر، پس از اینکه متیو امیدوار است با مونولوگ کردن در مورد مادر طبیعت به عنوان تساوی دهنده بزرگ، پیامی شاعرانه به پسرش وایات (نولان آلمیدا) برساند، پسر می پرسد: «صبر کن، آیا این از لینکلن تو نیست. [car] تجاری؟”

گاهی اوقات یکی از باهوش‌ترین فشارسنج‌های انتقادی ژن سیکل – «خب [this] جالب تر از تماشای همان گروه از بازیگران در حال ناهار است؟ – در حین تماشا به ذهن می آید برادران. این کمدی گیرا، که جایی بین تلویزیون محیطی مسخره و طنز کامل قرار می گیرد، در واقع فرض پوچ خود را با پتانسیل کامل خود توسعه نمی دهد، اما اگر این کار را می کرد بسیار جالب تر بود.

در نقش ها: متیو مک کانهی، وودی هارلسون، ناتالی مارتینز، بریتانی ایشیباشی، نولان آلمیدا، الا گریس هلتون، نوآ کارگانیلا، هایدی کوان، اونا یافه، هالند تیلور، لیزا گیلروی شبکه: Apple TV+


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا